ხმაურიანი და ბობოქარი,
უფერ-უსუნო და უსხეულო,
სულს ჩამისახლდა რაღაც ბოროტი,
რაღაც კეთილი,თანაც მღიმარი,
ჩვეულებრივი და უჩვეულო.
სიზმრად ვიხილე ზღვა ცოფებს ყრიდა,
ქარის ღრიალი გაისმოდა
ზვირთად ავარდნილ ტალღების მთიდან,
თეთრი ხომალდი შველას ითხოვდა,
მხოლოდ და მხოლოდ მაღლიდან,ციდან.
ძილით უმწეო და უსუსური ვხედავ,გათენდა,
ჩემთან მოჭენდა ღრუბელი ლურჯა,
ხელს დამიყარა მათხოვრის ხურდა
და მომაძახა:
ხურდა აიღე და უმასპინძლე,
შენ მუზის ტყვე  ხარ დღეიდან მუდამ...
და იმ დღის მერე მონა ვარ მისი,
და იმ დღის მერე ჩემზე ბატონობს.
ხან მხევალი ვარ უთვისტომო,ღარიბი მისთვის,
ხან უმდიდრესი ქალბატონი ჩემში გვარტომობს.
თუ სურვილი აქვს,ჯიხვთა ჭიუხს არწივად მაფრენს,
თუ მოინდომა,ქორის ნაძიძგნ წიწილად მაქცევს,
ხან სიტყვათწყობის ზვინებს დამიდგამს,
ხან თეთრი ფურცლის ტთოკებით მახრჩობს,
ხან სხივთა ფერებს თმაში ჩამიწნავს,
მაღრიბთა ქვეყნის პრინცზე მათხოვებს,
ხან პითონს ჩემთან მოასრიალებს
და მარტოდმარტო მასთან დამტოვებს.
ხან მაძღარი ვარ და ხან -მშიერი.
ხან ღარიბი და ხან უმდიდრესი,
ხან უსუსური,მიუსაფარი ,
ხან ხოხობი და ხან ბაზიერი,
ხან ანგელოზი სიმაღლის ზეცის,
ხან მიწიერის ვარ ნაშიერი,
ხან მიწისქვეშეთს კარებს გავაღებ,
სინათლით ბნელეთს გავაჩირაღდნებ,
ხან ტყუილ-მართლის ვარ მოსამართლე,
ხან სიყვარულის მებაირაღე,
ხან ვეზირი ვარ და ხან -სულთანი,
ხან უკურნებელ სენთა მკურნალი,
როდესაც წუთით მტოვებს უფალი,
ლექსია ჩემი ჭირისუფალი.
      და იმ დღის მერე მონა ვარ მისი,
      და იმ დღის მერე ჩემზე ბატონობს,
      ხან მხევალი ვარ უთვისტომო,ღარიბი მისთვის,
      ხან უმდიდრესი ქალბატონი ჩემში გვარტომობს.