აღარ ვტირივარ
შევეგუე მეც უჩემობას
მხოლოდ დედა მეცოდება, თორემ მე ვის რად ვუნდივარ...
იცი ჩე ეს ყველაფერი უაზრობაა, არავის ვჭირდებით არც მე და არც შენ...
გახსოვს ჩე? როგორ ვიძახდით," უკან დასახევი გზა მოჭრლია."...
ის დრო წავიდა ჩე.
მე ცუდი ხასიათი დამჩემდა ჩე...
უაზრო ხასიათი...
და ვსვამ ჩე.
-რატომ?
-მეც არ ვიცი.
კომენდანტე ისევ შენ გეტყვი...
ერთი გოგო მიყვარს და ეგღა მაცოცხლებს, მაგრად მიყვარს...
ის თუ გახსოვს ჩე, სიყვარულის რომ არ მჯეროდა, თურმე ვტყუოდი, არსებობს თურმე სიყვარული,თან ძაან ძლიერი...
იმას ვეჩხუბე ჩე,ვინც ყვალეზე უფრო მეხმარებოდა ჩემი ცხოვრების მანძილზე, ხომ იცი ვისზეც გეუბნები...
კიდევ ერთხელ შევცდი ამ ცხოვრებაში...
ჩე
"მე ან ძალიან ადრე დავიბადე, ან ძალიან დავიგვიანე".
შენ მოერგე ამ ცხოვრებას, მე ვერა. შენი ვაჟკაცობის ნახევარიც ვერ გამოვიყვანე.
აღარ ვტირივარ ჩე...
მოვრჩი მე ტირილს, სულ ორჯერ ვიტირე, მაშინ და ახლა...
მე უკვე ტირილს მოვრჩი...
აღარც ვიტირებ...
შენ გესმის მარტო ჩემი და მაგიტომ მოგწერე...
ჩე ვიცი შენ გამიგებ...
აბა წავედი.
ეჰ ჩე...