ცხოვრებამ არ გამიტეხა ხათრი,
სულერთია რა იქნება მერე,
მთავარია ერთ სურვილად ჩაგთქვი
და დაშრება ვარსკვლავების ღელეც.

უგერგილოდ მეტმასნება ღამე,
თვალს ძლივს ახელს,მზე უშლიდეს ვითომ?
ცაზე მთვარის მოყვითალო გუბე,
გაუტოპავთ ღრუბლებს ფეხით თითქოს.

სულერთია რა იქნება მერე,
მთავარია ეს სურვილი არ ვთქვა,
გათვალული არ გამოდგეს ფიქრი
და თვალებში ამის შიში ჩამყვა.

ხოდა ხათრით გაიღვიძებს დილა,
დაამთქნარებს დედამიწა ქალაქს,
ერთ სურვილში ვერ ჩავტიე გრძნობა
და ცხოვრებით გადავიხდი ზარალს...