ჩემი სიყვარული ტანჯვით ავაშენე,
როგორც გაუდიმ ღვთიური ბარსელონა,
თავიდან გავიხსენე ყოველი წუთი,წამი,
ჩემი თვალებიდან ისევ ცრემლმა გამოჟონა.

ცხოვრების მონაკვეთი უაზროდ გავიარე,
თვალწინ შენმა სახემ წამით გამიელვა,
და ისევ გინატრე, ძალიან მომენატრა,
შენი ლამაზი სახე და სათნოება...

ქალაქის ხმაურში ისევ ვიკარგებით,
მაგრამ ჩვენ ამჯერად მარტო არ დავდივართ,
სიყვარულს ავუნთებ სანთლებს ჩემს სიმაღლეს,
სანთლებს შენს სიმაღლეს ღმერთთანაც ავიტან.