თურმე,როდესაც ღამით წვიმს,
წვიმის წვეთები ჩუმად გვთვლის,
ამბავი მოაქვს ნათელი ცის,
ზღაპრებად მოყვება სიოს ზღვის...

ტალღებით თრთომას უამბობს ძილს,
ლოყაზე გვეხუტება სხივები მზის,
თურმე ამაოება სიცოცხლის გვცდის,
თურმე ქვიშის მწველი ქარი ქრის,

თურმე სიკვდილად სიცოცხლე ღირს,
თურმე სიცოცხლეც ოდესღაც გღლის...