შენ,რომ მეგობრობას მასწავლიდი,
მაშინ სიყვარული მჭირდებოდა,
აზრებ არეული დავდიოდი,
რადგან არაფერი იწყებოდა.

შენ,რომ მეგობრობას მპირდებოდი
მაშინ ჩახუტება მინდებოდა,
შენ,რომ ჩემ ლექსებში ერკვეოდი,
სახე მოლოდინით წითლდებოდა.


მე რომ ოცნებები მოგაჩეჩე,
მე რომ ჩემ სითბოზე გიყვებოდი.
არა, არ ვიცოდი რას ფიქრობდი,
მორცხვი გოგოსავით ვიბნეოდი.

მოდი, სიყვარულზე ვისაუბროთ,
მოდი მზის ჩასვლისას მოგეკვრები,
მოდი ყველაფერი დამავიწყე
მერე ძველ დარდებსცა მოვერევით.

შენ, რომ ცხოვრებაზე მიყვებოდი ,
მაშინ სიყვარული მჭირდებოდა,
აზრებ არეული დავდიოდი,
თურმე მეგობრობით იწყებოდა....