ნაბიჯ-ნაბიჯ მიუყვები
ცის კიბეს, ხან ბილიკებს.
ნაბიჯ-ნაბიჯ გვშორდები
და ნაბიჯ-ნაბიჯ გვივიწყებ.

შენს სულს ირგვლივ დასტრიალებს
ანგელოზთა ნათელი,
დაე, ღმერთმა მიგიბაროს,
მე დაგინთე სანთელი...


* * *

მომენატრები, ალბათ ტკივილამდე,
ალბათ ცრემლებამდე...
შენ კი, შორს იქნები
მიუწვდომლობამდე...

ზეცას შევცქერი,
ვარსკვლავებით მოფენილია,
და იმას ვფიქრობ,
შენი რომელია...


* * *

გულში ჩავიკრავ შენს შვილს,
შენს სუნთქვას,
რა იქნებოდა, მასთან ერთად
დიდხანს გესუნთქა...

* * *
ისე წახვედი, არ მითხარი,
მშვიდობით, დაო...
მე კი, გელოდი...


* * *

მჯერა ჩემს მფარველ ანგელოზად მომევლინები,
და ჩემს ტკივილებს ციდან მოუვლი...

* * *
სიკვდილის წინ ჩემს სასთუმალთან დაგელოდები,
ხელი მომკიდე, თორემ ისე შემეშინდება...

* * *
დღეს კი, ნუ მიწყენ,
თუკი ცრემლი შემომეპარა,
ძნელი ყოფილა შენს საფლავზე
მუხლის მოდრეკა...