ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

  "ტერაქტის შედეგად ოცდათორმეტი ადამიანი დაიღუპა, ორასი კი - დაშავდა..."
  "ჩვიდმეტი წლის ბიჭმა საკუთარი ოჯახი ამოწყვიტა..."
  "ცუნამის შედეგად სამოცდათორმეტი ოჯახი უსახლკაროდ დარჩა..."
  "ხელისუფლება სიკვდილით დასჯის დაკანონებაზე ალაპარაკდა..."
  "დედამ საკუთარი შვილები დახოცა..."
  "ნაგვის ბუნკერთან ახალშობილი გოგონას გვამი იპოვეს..."

  ...ყველაფერი ამერია თავში. ყოველი უჯრედიდან ახალი წინადადება მოდის, თითოეული ექოსავით მეორდება, ერწყმის ერთურთს, კადრებად იქცევა და ისეთი სისწრაფით ანაცვლებს ერთმანეთს,თავი მიდიდდება, სამყარო უსწრაფესად იწყებს ტრიალს ჩემს გარშემო... აღარც მიწა გდია ძველებურად უხმოდ და უძრავად. ის ღელვას იწყებს... მიწის ტალღები ფეხებზე მეხეთქება და ვიძირები.
  მიწაზე ჭიებივით დაცოცავენ ფრაზები:
  "ახალდაქორწინებულმა გოგონამ საკუთარ ქმარს დანით სასიკვდილო ჭრილობა მიაყენა..."
  "რამოდენიმე დღეში დედაქალაქში "გეი-აღლუმი" მოეწყობა..."
  ...ჭიებად ქცეული ფრაზები ფეხებზე მაცოცდებიან.
  მუხლებზე ვგრძობ მათ შეხებას...
  ჭიპზე...
  მკერდზე...
  კისერზე...
  ტუჩებზე...
  თვალებზე... სულში..,
  ისინი ჩემს სულში დაცოცავენ და ზუზუნებენ... თავში ისევ ყველაფერი ირევა და და მე მთელი ხმით ვხარხარებ...
 

  ცისფერი პიჟამო მაცვია, გახუნებული შავი ზოლებით. ჩაკეტილი ოთახის კუთხეში ვარ მიყუჟული და ვკანკალებ...
  მცივა და მეშინია...
  კედლიდან საღებავი ცვივა და,თითქოს, ყველაფერი თავზე მეშლება. აქ შმორისა და შარდის სუნია.
  ოთახში უმისამართოდ დადის კიდევ რამოდენიმე ადამიანი, ჩემნაირ პიჟამოში გამოწყობილი. ერთი გოგოა კუთხეში მიმჯდარა, ხელში გაწეწილი თოჯინა უჭირავს და ცდილობს თავი მოაგლიჯოს...
  -მე ღმერთი ვარ! - იძახის ერთ-ერთი უაზროდ მოხეტიალე და შარვლის გაუხდელად იატაკზე შარდავს.
  -წამლის მიღების დროა! - შემოდის ოთახში მელოტი, თეთღხალათიანი მამაკაცი და რამოდენიმე აბს მიყრის მუჭში. მერე წყალს მაწვდის იმ ჭიქით,რომელშიც კიდევ ერთი ოთახის ბინადარი აფურთხებდა ამ დილით...
  ჭიქას და აბებს შორს ვყრი და  ყვირილს ვიწყებ როგორც ყოველთვის:
  -მე გიჟი არ ვააააააარ!!!
  მერე მკლავზე ჩხვლეტას ვგრძნობ და...
   

  მე დედის კალთაში მიდევს თავი. ის მეფერება თმაზე... ვცდილობ დავარწმუნო, თავისთან წამიყვანოს, თბილ და ლამაზ ბავშვობაში:
  -დეე, მე აღარ მინდა ყოფნა იქ, სადაც სიკვდილია... სადაც ომია,ბომბი,აბორტი,ვირტუალური სექსი, მკვლელობა, გაუპატიურება... მე აღარ მინდა ჩემს საყვარელ ატრაქციონს "ეშმაკის ბორბალი" ერქვას... მე ანგელოზის ფრთებით მინდა ვიფრინო! მე მინდა ჰამაკში დავიძინო! მე პორნოფილმები არ მინდა... ზღაპრები მინდა! არ მინდა "ომობანას" თამაში, "დედობანა" ვითამაშოთ, დე...
 

  თანდათან ვმშვიდდები, აღარ ვკანკალებ, ვპატარავდები...მუხლისთავებთან რეიტუზი ისევ მეჩაჩება და... მე ვგრძნობ, როგორ ვბავშვდები დედის თბილ მკლავებში...