ერთი საკნიდან ჩათვლით
ოთხი საკნის - ითოვა -
გულზე... და შენ თმებს
დაუსველა ხელის მტევანმა
სიბრტყე, ახლა კი,
რომ ვუყურებ
უფრო თვითონ ვარ
ანჟამბემანი...
რადგან ვერ დავრჩი
შენი ერთი სტრიქონის გასწვრივ
ჩემო ვეროდეს,
შენს რიტმს კი და შენს კეთილ მზერას
ვარჩევ ასიდან
და როცა მოვალ,
ძველებურად მინდა გჯეროდეს -
როგორც ყასიდა -
ისე ვიდგები შენი სულის ზღრურბლთან
რამეთუ,
იქნებ ჯობდა რომ რაც გითხარი ისიც არ მეთქვა -

მაშინ...