ტალღაო, ჩემო ლამაზო ტალღა!
შენს მიმოქცევას გაბედითებით
უზარმაზარი ცისფერი ღალღა
მიჰყვება ლაღად გაშლილი ფრთებით.

ასე ნათელი და ასე ღია
ჰორიზონტიდან ზოლივით ორი
უზარმაზარი ცისფერი ია
გაშლილა, როგორც სიზმარი შორი.

და მესმის ვრცელი ხმა გულისცემის,
რომ მიდის, მიდის და არ შედგება,
და ხმოვანება სიმღერის ჩემის
ვგრძნობ, უგულო კლდეს არ ეხეთქება.