ბილიკებს მივყვებით ცალ-ცალკე,
ვიცით,რომ გზებია მრავალი,
ვიცი,რომ ცრემლები დავმალეთ,
ან იქნებ დაგვმალეს-პირიქით...

შენ უკვე ბევრ გზაზე იარე,
მე ცოტა ნაკლები შენზე და
ახლა სულერთია სად არის
ჩვენი დაგეგმილი შეხვედრა...

კითხვებზე მპასუხობ კითხვებით,
პასუხებს არ ვეძებ არასდროს,
ახლა სულ ცოტათი მჭირდები,
მინდა რომ ფიქრები გაგანდო...

იმაზე მეტადაც ვიღლები,
ვიდრე დაღლილობა მეტყობა,
მაინც არ მბეზრდება სიტყვებით
ჩვენი ეს თავხედი გართობა...

გუშინ შეგეკითხე ეს გზები,
საით მიდიოდნენ ცალ-ცალკე,
და ახლა სიტყვებით გნებდები...
და დღეს სურვილებიც გაგანდე...

ალბათ დასრულდება ყველა გზა,
ალბათ დავიღლებით ყველაფრით,
მაინც ვიფიქრე,რომ გვეცადა...
გზების შეკვეცა ან პირიქით...