აბდაუბდაა თითქოს ღამეში, როცა ცარიელს იწვევს ფიქრები,
მოგაგონდება მარტოობაში, როგორ დაიწყო ფიქრის ზვირთები,
მარტოობაში თუ მიხვდები, რომ პოეზიაში დღეს ეს რითმები,
გიმეგობრებენ, არ დაგტოვებენ, სიყვარულია დღეს ეს მითები.

მოგაგონდება ბავშვობის წამი, ცხოვრების დროსაც რომ გირჩევნია.
წმინდა იყავი, როგორც კამკამა მთის წყაროს წყალი მონაგონია.
ვითომ დარჩება წამი ცხოვრების!? ცხოვრება წამის მონა მგონია.
მონა მგონია მაგრამ ბატონი, მასთან დღეს ისევ მონაგონია!