არა…
მშვიდად ვარ,
(თავს ვიმშვიდებ)
ხო! მე მშვიდად ვარ…
არადა ვიწვი,
არადა სხეულს სინახშირე შემოეპარა,
მაგრამ სიჩუმე შემიყვარდა – მაინც არ ვყვირი,
გადამწვარ სხეულს სიმშვიდეში შემოედარა.
არა ცრემლები,
არა სევდა,
ხო! მე ვიღიმი…
არადა სახეს ძლივს ვაკავებ – ვერ ვიმორჩილებ,
ხან ალმაცერა,
ხან შეშლილი და ზოგჯერ არც კი,
მაგრამ ღიმილთან ამ სევდასაც დავაქორწინებ!
და ბედნიერნი ვიმარტოვებთ ასე შეშლილნი
მე და ღიმილი,
მე და სევდა,
მე და სიმშვიდე