+

აღარ დაწერო ლექსი,
გთხოვ: ))

ძაან ცუდია

ნუკრი მარტლა პოეტია
ეს ლექსი არ მომწონს
წარმატებები

ულვაშებიღა გაკლია და ბალზაკი ხარ

ბერეთელის ლექსს არანაირი კავშირი არ აქვს ამ ლექსთან.
ბოლოსკენ მოისსუტებს ლექსი...
რაც შეეხება სათაურში გამოტანილ კითხვას:
იმედია ავტორი საკუთარ თავს უსვამს ამ კითხვას :)

- გთხოვ, შემინდე… (ვუკოცნი ერთ ხელს…)

მწერალის აღფრთოვანებას ვერ ვიზიარებ სამწუხაროდ.
სუსტია ჩემი აზრით:)
წარმატებები ავტორს!

ძალიან მომეწონა "ბალზაკ" ეს ლექსი. რაღაცეებში ჩემი თავი დავიჭირე და დავფიქრდი...  გაიხარე ამ ნაწერისთვის. როგორ მსიამოვნებს  ნეტავ იცოდეთ, როცა ადამიანები გულიდან ამონახეთქს მელნის შხეფებად ყვითელ ფურცლებზე ალალად ყრიან და სხვათა გულის დაფებზე სამუდამოდ კაწრავენ თავიანთ ტკივილიან სათქმელს.

რათქმაუნდა +5

პატივისცემით:

ეს ლექსი იმიტომ არ დამიდია აქ, რომ რამით გავს... პირიქით. ერთიფრაზა კი  რამოსატანი იყო. უბრალოდ ავტორმა არ წამიკითხავსო და წავაკითხე. სულ ეგ იყო... ისე კი 8 კომენტარის ავტორი.

ნუკრის ლესთან მართლა არაფერს შუაშია...:)
მე მომეწონა... წრფელი ემოციაც მომიტანა...5

ეხლა არი არაფერი ერთი ფრაზა?:დ:დ:დ ერთი ფრაზის გულისთვის რამდენი ლექსი დაგიხევია, ნუ ატრაკებ გეგა შენ:)

არც ის ვარგა და არც ეს..

არაფერს შუაში არაა ეს ნუკრის ლექსთან და ნუ მიედ მოედებიოთ ..
ერთი ფრაზა, არაფერია..

უი, თქვენ აზრს იწუნებთ? ვერგავიგე მართლა ვეღარაფერი. პიემში მომწერეთ თეთრი ლექსიაო ესო და აგიხსენით რომ ეს არაა თეთრი ლექსი ანუ ვერლიბრი...შინაარსს თუ იწუნებთ ეგ უკვე არ ვიცი, უკაცრავად...:)

და თექნიკაში რას უწუნებთ ლექსს? კონვენციური ლექსია, დახვეწილი რითმით, რიტმით და კარგი შესრულებით... ემოცია ხომ მოაქვს და მოანგრევს....:)

აზრობრივად მომწონს. მაგრამ მე ლექსის ტექნიკურ სიძლიერეზე მეტად მისი სილამაზე მომწონს. (აზრი განუყოფელი ნაწილია, უაზრო ლექსი ყოველთვის საშინელებაა)

მე შენ გიღალატებ
მე შენ გიღალატებ ცოლთან,
მოვა ის უგულო ღამეც
და ეს ოცნებებიც ორთა,
ნერვებგადაყვლეფილ წამებს
უფრო გააზანტებს, რათა,
ვიგრძნო საუკუნო ზიზღი
თავის და სხვათა და სხვათა!
მიწყივ საკუთარის, მიწყივ...

მე შენ გიღალატებ ცოლთან,
გული უძღებია კაცის,
შენთან ყველაფერი მქონდა,
მქონდა დიდებაც და მარცხიც
გამოერეოდა ზოგჯერ...
მარცხს ვინ დაეძებდა - მწამდი!
ქისტის მარჯვენივით მომჭერ
კუზად ამოზრდილი დარდი.

მე შენ გიღალატებ ცოლთან,
ვიღაც თაფლობისთვედ ვედრებს
მას, რაც შხამისფერად მორთავს
ჩვენი საძინებლის კედლებს.
და გულს უშენობა ნელა,
მშვიდად გამოუტანს წირვას:
ბნელა, შუადღითაც ბნელა!
მცივა, ზაფხულშიდაც მცივა!

შენ მე მიღალატებ ვეღარ
რადგან ერთგული ხარ ფიცის...
რადგან ღვთისმშობელთან წევხარ-
ისიც დედაა და იცის
შენი ერთგულების ფასი.
მე ვერ შეგიფერებ რადგან
ბრბოსაც ურჩევნია ფარსი!
ყალბი სიყვარულის დადგმა!!!

მე შენ გიღალატებ ცოლთან,
მაგრამ სიკვდილის წინ თუკი
ბოლო ნატვრის ნება მქონდა
და თუ ავაგლიჯე ლუქი
(შენც ხომ უჩემობა არ გსურს?)
ნატვრის ჩაჟანგებულ კარებს,
კვლავ შენს საპატრონო ამ სულს
შენივ გულის კოვზზე დავლევ!!!


ნუკრი ბერეთელი. მაგარი ახომ ?:)

წერე რა. გინდ დაიჯერე გინდ არა ბერეთელის პოეზიას იოტის ოდენადაც არ ვიცნობ.., არასოდეს დამიწერია ლექსი ვინმეს სიტყვებით ეს საკუთარი თავის დიდი შეურაწყოფა იქნებოდა. წარმატებებს გისურვებ.

"მე შენ გიღალატებ ცოლთან" ნუკრი ბერეთელი:) აღარც გამიგრძელებია კითხვა:)