წვიმიანი ლექსი

                                                                                                    საოცარია ყველაფერი,რაც ხდება ირგვლივ,
                                                                                                    სულერთი გახდა ახლა სითბოც,წვიმაც და ქარიც.
                                                                                                    ჩემთან ღამეებს ისევ ისე თითებზე ითვლი,
                                                                                                    დღეებს ვეღარ გრძნობ,აღარ ცდილობ დახურო კარი.
                           

                            მზიანი ლექსი

საოცრად იყო ყველაფერი,რაც იყო ირგვლივ,
სულერთი იყო ჩემთვის წვიმაც,თოვლიც და ქარიც,
ახლა ღამეებს უშენობის თითებზე ვითვლი,
დღეებს მძიმედ ვგრძნობ,ძალით ვცდილობ დავხურო კარი...

ყველაფერს შენი ელფერი აქვს და მაინც მარტო
დარჩენას ვარჩევ,გარეთ ისევ მდუმარე დღეა,
ახლა ყველაფერს ავდგები და ძველ ყუთში ჩავყრი,
ასე იოლად დავივიწყებ,რომ გარეთ მზეა..

შენი სურნელი ასდებია ალმურად სარკმელს,
უკვე სულერთი აღარ არის წვიმა და ქარი
ჩემთვის დილიდან მზე უშენოდ გაახელს თვალებს
მე კი მიმძიმს,რომ შენს გარეშე მეწოდოს-ქალი.