მიდიხარ უაზროდ..
იმედის ამარა...
იმედი რომელსაც
თვალები დათხარეს...
იცვლი სამიზნეებს
ისარი თავად ხარ...
..ხან მკვდარს ემსგავსები
ცოცხლად რომ დამარხეს...
დამაინცმიდიხარ
.............................
და მერე... როდესღაც..
ყველაფრით დაღლილი...
ბოლოჯერ ეცემი ზურგზე
და ჩატანა
სულ უცხოს მოუწევს
საფლავში სხეულის,
რომელშიც ცხოვრობდა
ღმერთიც და სატანაც.