ვუძღვნი ჩემს მეგობარს ანი ქურციკიძეს


მეორე ნაწილი

ბაბუ მოვდივართ ბაბუ!სულ გადამავიწყდა ბაბუ ჩვენმა საოცრად დემოკრატმა მაღალმა რუსეთში გააქცუნა.მატარებელში ნორმალურად მოვთავსდით.გვერძე მოხუცი ცოლ-ქმარი
ისხდნენ .ეტყობოდათ ახალგაზრდობაში შესაშური სილამაზის წყვილი იყო.მოხუც ბატონს
თეთრი თმა და თეთრი გრძელი თმა ჰქონდა.მღვდელი გეგონებოდა მაგრამ მისი მღვდლობას
ხაზს უსვამდა.თეთრი მაისური ეცვა,მაისურს კარგად რომ დავაკვირდი გავოცდი ,,The beatles“
ლეგენდარული ჯგუფი იყო გამოსახული.თვალწინ დამიდგა მოხუცი სახში ბუხარსა და ,,The beatles“ ფონზე და გამეღიმა.მევასებიან ესეთი მოხუცები.
ჩემი თავიც სიბერეში ეგრე წარმომიდგენია მთვლემარე სავარძელში მჯდომი,ბუხარს მიმჯდარი და ,,The beatles –Yesterday“ ასეთ ვითარებაში ვინატრებდი სიკვდილს.
-წიპო გძინავს?
-უკვე აღარ.
-ბიჭო არჩევანის საშვალება,რომ გქონდეს როგორ სიკვდილს აირჩევდი?
-არ მიფიქრია.ისე რა სიკდვილი აგიტყდა შეჩემა დასასვენებლად მივდივართ.სიკვდილზე კი ნუ ფიქრობ იმაზე იფიქრე ნორჩი გოგონები როგორ დავიმონოთ.
-ხო მარა მაინც.
-ქალის მკერდზე.
-ნორჩზე თუ მოჩვარულზე?
-იასნად ნორჩზე.
-ხო ნორჩი ასწორებს.
-დაიძინე რა სირობებს მეკითხები.
წიპომ ზურგი შემაქცია და დაიძინა.
ამ სიკვდილზე ფიქრმა ცოტა დამგრუზა.მატარებლის ნელ სვლასთან ერთად მეც ნელ-ნელა ძილმა წამიგო და ჩამეძინა.
ხმაურმა გამომაღვიძა,თვალები გავახილე თუ არა თავთან თეთრ ხალათში გამოწყობილი უშნო ექიმი გაიჩითა,თავი საოპერაციო მაგიდაზე წარმოვიდგინე.ცოტა დავიძაბე და საიდან არ ვიცი
მღცდელმა გამოყო ბინძურ წვერიანი თავი,აუ რა ხდება დავიბრიდე ტოოო!წამოვხტი შეშინებული წიპოს ფეხი მივარტყი გაიღვიძე შეჩემა მემგონი დავიბრიდეთ.თვალების სრესვით გამომხედა.
-რა მოვკვდით შენ სულ გამოყლევდი ?
-წესი უნდა აგიგონ გამოფხიზლდი.
წიპო წამოდგა და უკმაყოფილო,გაბოროტებული სახით ქალს ეკითხბა
-რა ხდება ქალბატონო ვინმე დაიბრიდა?
-არა შვილო საბედნიეროდ არავინ ქალი შეუძლოთ გახდა.
-ამ ქართველებმა ხომ ყველაფრის გაზვიადება ვიცით სიცხის გამო ქალმა თავი ცოტა შეუძლოდ
იგრძნო და ყველა მგზავრი ერთ ვაგონში აღმოჩნდა,ვაგონში მემანქანეც კი შემოვიდა.
წიპო ბუზღუნებდა ძილი რომ დავუბფრთხე.ყველაფერი კარგად დამთავრდა ექიმმა წამალი დაალევინა,მამაომ დალოცა და ყველა თავის ადგილსა და ვაგონს დაუბრუნდა.
-წიპო პარკი გინდა?
-პარკი რათ მინდა?
-4 საათია გზაში ვართ და ვიფიქრე გადაწიტება მოგინდებოდა.
-.!. შუა თითი მანახა.
აშკარად გაბრაზდა,ისეთი სახე ჰქონდა დედის ავად მახსენებელს დაუფიქრებლად,რომ მოკლავს.
-რა იყო შეჩემა რანაირად მიყურებ შენზე ვზრუნავ.
პასუხ გაუცემლად ისევ ზურგი შემაქცია და დაიძინა.ამ ალიაქოთის შემდეგ არ მეძინებოდა,
ჩანთიდან აიპოდი ამოვაძვრინე და თეთრ წვერა ბაბუას არ ვუღალატე და ,,The beatles- Oh darling“ ჩავრთე.ბრიტანელების ფონზე ჩამეძინა და ქობულეთის სადგურამდე აღარ გამოვფხიზლებულვარ.
წიპო მაჯანჯგარებს
-ტაბლეტ გაიღვიძე ჩამოვედით უკვე და თუ არ ვიჩქარებთ მატარებელში დავრჩებით.
ავდექი გავიზმორე,ჩანთები ავიღეთ და მატარებლიდან ჩამოვხტი.დილის სუფთა ჰაერს ზღვის
სურნელით გაჯერებულს არაფერი სჯობს.ტაქსის ძებნა არ დაგვჭირდა მატარებელი გაჩერდა თუ
არა ტაქსისტებმაც თავი იქვე მოიაყრეს,გასაღებს თითზე ატრიალებდნენ და დასასვენებლად ჩამოსულთ ხელოვნური ღიმილით ტაქს სთავაზობდნენ აჭარული კილოთო:მოით აგერ ხალხნო ტაქსი იაფად.
წიპომ ერთი ხანში შესული ტაქსისტი დაითრია თავისი ხანში შესული ჯიგულითურთ.მოხუც
აჭარელს მანქანისკენ გავყევით,საბარგული გაგვიხსნა ჩანთები ჩავყარეთ და ბინის საძებნელად წავედით.ისეთი მოხუცი ჩანდა ფაშისტების დამარცხებაში თავისი წვლილი შეტანილი ექნებოდა.წიპო ტვინს უბურღავდა ათას სისულელეს ეკითხებოდა.ბაბუ მუშაობა როგორ მიდის?ბაბუს მოხევის შემდეგ აჭარა როგორ მოგწონთ?კეთდება რამე?წიპო მაია ასათიანის გამოგზავნილი ჯურნალისტის შთაბეჭდილებას ტოვებდა.ბაბუს კიდევ ლაპარაკის თავი არ ჰქონდა ან არ უნდოდა თბილისელი ბიჭის უაზრო კითხებისთვის პასუხი გაეცა და მარტო თავის დაქნევით სცემდა დასმულ კითხვებს პასუხს.ცოტა უჟმური ბაბუ გამოდგა.მე სულ სხვა საქმით ვიყავი დაკავებული ფანჯარა ჩაწეული მქონდა და ზღვას ვუყურებდი.მზეს უჩვეულოდ წითელი ფერი შეჰპარვოდა ალბათ დგეს თავის საქმეს ორმაგად გააკეთებს მაგრად დაცხება და რუჯის მოყვარულ სასტავსაც ორმაგად გაუსწორდებათ.უფროსო ცოტახანი აქ გაგვიჩერეთ.მანქანა გაჩერდა.
-შეჩემა აქ რა გვინდა?
-ზღვის ფონზე მზე ნახე რა ლამაზი არის,ყურება არ მოგბეზრდება.ჩამოჯექი წყნარ მუსიკას მოუსმინე სანაპიროს თემას რო შეეფერება.არა რა მაგრად ასწორებს მარტო ამის გამო ღირს ზღვაზე წამოსვლა.
-შენ შეყავრებული ხომ არ ხარ,რეებს ბაზრობ?წამოდი დროზე კაცი გველოდება.
-ისე რამდენს ეზიზღებოდა მზის ამოსვლა და ჩასვლა რა მაგრად ეყვარებოდათ?
-ეგრე ვის ევასებოდა?
-ვის შეჩემა და ეს ახვარი კომუნისტები და ფაშისტები ხალხს რო ასახლებდნენ ისეთ სიცხეში უწევდათ მუშაობა და ცხოვრება მარტო მზის ჩასვლაზე და აღარ ამოსვლაზე ოცნებობდნენ.თავისუფლებაზე ხომ თავისთავად ოცნებოდნენ.
-კი ბაზარი არა,მაგრამ წამო თორემ ის კაცი ჩანთებს გადმოგვიყრის და წავა.
-ფული უნდა მისცე სად წავა.
მანქანაში დავბრუნდით.სრული სიჩუმე იყო,სიჩუმეს მარტო ძველი მანქანის ძრავის გრუხუნი არღვევდა.თბილისში მოსიარულე ტაქსისტებისგან აშკარად განსხვავდებოდა ეს ბაბუ ტაქსისტი.სიტყვა ძუნწი იყო და თან თავისი ჯარის love story არ მოუყოლია თუ როგორ
გაუჟიმა გენერალს ცოლი.
-ტაბლეტ ბინაზე სად მივიდეთ?
-ერთი ტიპი ვიცი ჩემებთან ერთად რამოდენიმეჯერ ვიყავი და იმას დავადგეთ უეჭველი მიცნობს და ერთ ოთხას გაგვიჩითავს.
-თუარადა ჭყონიას მივადგეთ?
-კოკა-კოლასთან თუ გინდა მაშინ ჯერ წადი ბანკი გაიტანე და მერე მივაკითხოთ მისტერ ქიმიას,ოღონდ ისიც თუ არ დაგიჭირეს.
ხარიტონას სახლთან ჩამოვხტით.ბაბუს ფული გადავუხადეთ და მადლობა ვუთხარით თავი რომ არ მოგვაბეზრა თავისი ჯარის ისტორიებით.
-ბიჭო ისე ხარიტონა რა პონტში დაარქვეს?მშობლებს უეჭველი მაგრად არ ევასებოდათ,ალბათ მახინჯი იყო და მახინჯური სახელიც დაარქვეს.
-ეგ რომ გაჩნდა მამამისი არაფხიზელ მდგომარეობაში იყო ან კიდევ ოჯახში ყველაზე უხუცეს დაესიზმრა ხარიტონას თუ არ დაარქმევთ დაიბრიდებაო და დაარქვეს რა.
ხარიტონას დიდი სახლი ჰქონდა და ოთახებს აქირავებდა,მაგის ბიზნესი ეგ იყო უმეტესი აჭარელის.
-ოთახი გაგვიჩითოს და ხარიტონა კი არა თუ გინდა ზეინალი ერქვას.
საბედნიეროდ უცნაური სახელის მქონემ ადვილად გამიხსენა და თავის სახში(თვითონ სასტუმროდ მოიხსენიებდა.ესეც სასტუმრო არის და მისტერ ქიმიასიც?სწორად შეურჩევიათ მშობლებს სახელი)ერთ-ერთ საუკეთესო ოთახში შეგვიშვა.კაცმაცუნა გაფართოებულა სახლის უკან მიწა უყიდია და პატარა კაფე-ბარი გაუხსნია.
ოთახში ავედით ჩანთები კარებთან დავყარეთ და ლოგინზე გავიშხლართეთ,მაგრად მეძინებოდა დავიგალე.
-წიპო წავუძინოთ და მერე გავიდეთ ზღვაზე.
-კაი ხო როგორ ცგინდა.
12 საათი იყო რო გამეღვიძა წიპოს ისევ ეძინა.
-წიპო ზღვაზე წამოხვალ?
-არა მაგრად მეზარება დამაძინე.
-კაი მაშინ მე გადავალ.
ჩანთიდან შორტი,პირსახოცი,შლოპანცები ამოვიღე მაიკაც გადავიცვი და ზღვაზე გადავედი.
ხალხი უკვე გამოსულიყო ზაგრის მისაღებად,ზოგიც დასაწვავად.გოგოები ბიკინებში გამოწყობილნი აღმაგზნებლად მიიზლაზნებოდნენ,ბიჭები თვალს აყოლებდნენ და იმედიანი სახეებით უყურებდნენ იქნებ მოტანტალეთაგან რომელიმე გაეცნოთ და საღამოს შეხვედროდნენ.თუ გაუმართლებდათ სითხეებსაც გაცვლიდნენ.
რა საშინელი სანაპირო გვაქვს.ამ ქვების დედა მოვტყან ფრთხილად თუ არ იქნები კოჭებში გადატყდები.მაისური გავიძრე,ჩემი ფიცარივით მკერდი გამოვაჩინე გარშემო მყოფნი შევათვალიერე საინტერესო პერსონა თვალში არ მომხვდა და წყალში შევცურე.ზღვა მაგრად მესიამოვნა თბილისის ოფლი მედუზებს გავუგზავნე,თან ბარათიც გავაყოლე წარწერით :ახლაც კი მახსოვს თქვენს მიერ დასუსხული ფეხიდან წამოსული სიმწარე.ახლა მე დაგსუსხავთ და გაგმწარებთ თბილისის ოხშივარით!
ცურვით გული ვიჯერე და საში დაბრუნდება გადავწყვიტე.ორმაგად კმაყოფილი ვიყავი ზღვაში ცურვით და იმის იმედით რომ მედუზები მეც გავამწარე.პირსაცოხი ზურგზე მოვიგდე,შლოპანცებში ამოვიცვი და ფრთხილი ნაბიჯებით სახლის გზას გავუდექი.
-უკაცრავად მაიკა დაგრჩათ.
მხარზე ნაზი ხელის შეხება ვიგრძენი,შემოვბრუნდი და საოცრად ლამაზი გოგო გაჩნდა ჩემს წინ.
მანამდე როგორ ვერ შევამჩნიე მზვერავად არ გამოვდგები.ყავისფერი თხელი თმა,მწვანე თვალები,მრგვალი მოყვანილობის სახე და მე ამ ყველაფერს გაშტრებული ვუყურებდი.თბილისში ესეთი გოგო მართლა არ შემხვედრია.ამ გოგონას ფონზე მე რა ცუდი სკოლელები მყავს.კიდევ გამიმეორა:მაიკა დაგრჩათ და გაეღიმა.საოცარი ღიმილი ჰქონდა,დამენძრა.
-უი მაიკა მადლობა,დაბნეულმა მაიკა გამოვართვი.დღეს დილით ჩამოვედი თბილისიდან და
ზღვაში ცურვით იმდენად ნასიამოვნები დავრჩი მაიკა სულ გადამავწიყდა.
-მე უკვე ხუთი დღეა აქ ვარ და ეგრე აღარ ვარ,პრინციპში ეგრე არც ვყოფილვარ.
-ჩემი მაიკა გამამლუქებას გადაარჩინე და რა გქვია?
-ანი
-მე ლაშა
-სასიამოვნოა.
-ანი,ანი მოდი აქ!
-კაი წავედი ჩემი ძმა მეძახის.
-კარგად,მაიკისთვის კიდევ ერთხელ მადლობ.
-არაფერს.
ამ ძმებმა ხომ ყველაფერში უნდა ჩაგიჯვან!
წიპოს ისევ გაგუდულს ეძინა,ალბათ პრინცესას ელოდებოდა ამბორი რო ეჩუქებინა ისე არ აპირებდა გაღვიძებას.წიპოსი არ ვიცი მაგრამ მე მემგონი მართლა პრინცესა ვიპოვე.აბაზანაში შვედი წყალი გადავივლე გამოსულს წიპოს ისევ იძინა.ვისარგებლე წიპოს ძილით და ჩანთა ამოვალაგე.ყველაფერს რომ მოვრჩი მაგრად მომშივდა,ეს ბატონი კიდევ გაღვიძებას არ აპირებდა.წყალი მოვიტანე და წვეთ-წვეთობით სახეზე ვასხამდი გაეღვიძა.
-ადექი კიდევ დიდხანს უნდა გეძინოს ტოო,მაგრად მომშივდა.
-აუ გააჯვი რა ძმაო,დამაძინე!
-ბიჭო აეთრიე აქ დასაძინებლად თუ ჩამოხვედი რა აზრი აქვს დავაი გაუყევი თბილისის გზას.
ადექი წამო ვჭამოთ თან მოგიყვები მაგარი გოგო გავიცანი.წიპო უცბათ წამოხტა.
-რა?სად?როდის?
-რა?სად? როდის? ინტელექტუალთა გადაცემაში კი არ ვიყავი.ზღვაზე შეჩემა რა გჭირს.წამოდი კაფეში ჩავიდეთ და მოგიყვები ყველაფერს.
კაფეში ვიჯექით ველოდებოდით საჭმელს როდის მოგვიტანდნენ.ძლიერ მოშიებულნი კბილებს ვილესავდით.როგორც იქნა მოგვიტანეს შემწვარი კარტოფილი,სალათა,წვენი და ისე შევექციეთ გარშემომყოფთ ყურადღებას არ ვაქცევდით.სანამ ჭამა არ დავამთავრეთ არც ერთს ხმა არ ამოგვიღია.
-ჰა აღარ იტყვი ვინ გაიცანი?
-ანი ქვია და ყველაფერი მოვუყევი.
-ვერ კითხე სად ცხოვრობდა ან საღამოს დაგეპატიჟებინა სადმე.
-ძმამ დაუძახა ვერ გაიგე?
-აააა,ხო.ძაან აღფრთოვანებული ხარ მაგ გოგოთი და ხომ არ შეგიყვარდა?
-არა რა შემიყვარდა უბრალოდ მაგრად მომეწონა,იმედია სანამ აქ ვართ კიდევ შევხვდები.
ერთი ნახვით სიყვარულის არ მჯერდა მაგრამ ანიმ ისეთი შთაბეჭდილება მოახდინა მგონი დაჯერბა მომიწევს.
მე და წიპო კლუბებში და ბარებში დავდიოდით გოგოებს ვეარშიყებოდით.კლუბში წიპომ ერთი ავლაბრერი გოგო გაიცნო და პლაჟზე იმ ქვა-ღორღში ეზიარნენ ერთმანეთს.
ყველაფერი კარგად მიდიოდა ვერთობოდით,ვისვენებდით უბრალოდ ანი მიტეხავდა არსად ჩანდა,ალბათ თბილისში წავიდა.
დამსვენებლის სიმცირეს არ უჩიოდა ქობულეთი.სომეხი,თურქი,უკრაინელი,გალელი შეზლებისდაგვარად ყველა ქვეყნის წარმომადგენელი ისვენებდა.განსაკუთრებით მრავლად სომხები იყვნენ,სომხები მემგონი ქართველებზე მეტნი იყვნენ რესტორნებში სომხურ სიმღერებს უკრავდნენ,ოთახებს ეგენი აქირავებდნენ იტოკში თავზე გადაიჯვეს.ჩვენი ბრალი არის ყოველთვის თავზე უნდა დავისვათ სხვა ერი,სხვანაირად არ გმოდის ჩვენ ხო სტუმართ მოყვარე ხალხი ვართ.ქობულეთი კი არა სუფთა სომბულეთია.სულ მალე სომხები მოგვაძახებენ ქობულეთი ჩვენი არის სად იყვნენ აჭარლები როცა ჩვენი სომხეთის სიამაყე კარაპატიანი ქობულეთში თევზჭერით იყო დაკავებული.ეს ყველაფერი რომ წარმოვიდგინე გავცოფდი.იმედი მქონდა სანამ თბილისში დავბრუნდებოდი სომეხ გოგოს გავიცნობდი და სომხებზე დაგროვილ ჯავრს იმ გოგონაზე ამოვიყრიდი.
ბარში ვზივართ მე და წიპო ვისკის ვწრუპავთ.ანი არსად არ ჩანს.საპირფარეშოში გავედი სახეზე წყლის შესასხმელად სასმელი ცოტა მომეკიდა.ქართველებს ხო მარტო ვისკი გვანარცხებს მიწაზე.მე ლიმონათიც მახეთქებს ხოლმე.ბარში დაბრუნებისას წიპო ვიგაც ორ გოგოსთან ერთად იდგა და რაღაცეებს ეთესლებოდა.უცბათ ანი მომეჩვენა,ვისკის ბრალი არის.წიპოს და გოგოებს მივუახლოვდი,წიპომ გოგოებს ჩემი თავი გააცნო.გოგოებმა რაღაც სახელები მითხრეს მაგრამ ყურადღება არ მიმიქცევია.
-ბიჭო სომხები არიან ბევრი ოქრო ექნებათ დავკეროთ მოვტყნათ და მერე ოქროები წავართვათ.
-რეებს ბაზრობ ოქროებს არა მამამისის ბიზნეს გადმოგიფორმებს.
ქართულად რამოდენიმე სიტყვა იცოდნენ გამარჯობა და დედის გინებები.მე ჩემი ჯავრის ამოყრის თემა გამახსენდა რუსულად,ქართულად შებმა დავუწყე.ცუდი გოგოები მართლა არ იყვნენ და სასმელზე დავპატიჯეთ.მე უკვე კარგად ვიყავი ვისკი მერეოდა,ჰორმონებმა გაღვიძება დაიწყეს დ ტეხნიკურად აღარ ვსვამდი.დიდი ხანი ვიბაზრეთ,მაგრამ მე ლაპარაკი მაგრად მეკიდა სომხებზე ჯავრი უნდა მეყარა,თან კაი გოგო იყო და უარი რატომ უნდა მეთქვა მასთან ალერსზე,თან ჰორმენებიც უკვე ხელებს ისრესავდნენ უკვე კარგად გამოფხიზლებულიყვნენ.
ლაპარაკის თავი აღარ მქონდა და ლაპარაკის გაგრძელების სურვილიც არ მქონდა და პირდაპირ ვუთხარი:მომწონხარ და მინდა ღამე შენთან ერთად გავატარო.იასნად იმასაც მოვწონდი!
-თქვენ ქართველებს ყველაფრის კეთება რატომ გეჩქარებათ?სადმე გაგვიანდებათ?
-მაგ საქმეს სიჩქარე სჭირდება,თან ლოგინისკენ მიმავალი გზა მიხმობს.
გაიცინა.რა გაცინებს შე სომეხო თუ მაძლევ მომეცი თუ არადა დავაი იდინახუი შენს სასომხეთში.ეს გავიფიქრე არ მითქვამს,თორემ ყვეფაერი წყალში ჩამეყრებოდა.ცოტახანიც ვიჯექით ბარში და მერე თავი ჩემს ოთახში ამოვყავით.ჯავრის ამოყრის დრო არის დაგენძრა!
-რამე მითხარი?
ძააან მაგარი მკერდი გაქვს და წყალს მოწყურებული კაცივით ვეძგერე.მაიკა გავხედე,ლიფი ერთი ხელის მოძრაობით გავხსენი და თავი ნორჩ სომხურ მკერდში ჩავრგე.მოსახდენი მოხდა ჯავრის ამოყრასთან ერთად ნასიამოვნები დავრჩი,მართლა კაი გოგო იყო!
თავი მისკდებოდა,მაგრამ სრულიად კმაყოფილი ვიყავი ჩემი გავისწორე.ის სომხუნია გოგო წასულა არც მომიკითხავს არ დავინტერესებულვარ.
ავდექი წყალი გადავივლე და ხარიტონას ბარში ჩავედი ლუდის დასალევად.წიპო იქ დამხვდა ისიც ჩემს დღეში იყო და ლუდს წრუპავდა.
-რა ქენი გუშინ გადაისხი სომხური სისხლი?
-არა ქართული სისხლი გადავუსხი და სამშობლოს მოღალატედ ვაქციე.მერე სად წახვედით?
-თავის ბაითში წამიყყვანა.შენ?
-ჩვენ აქ მოვედით და სითხეები გავცვალეთ.
-გადაობ? ჩემს ლოგინზე მოტყანი?
-ხო!
-შენ ლოგინი არ გქონდა? რაღა ჩემს ლოგინზე შესცოდეთ.
-მაგაზე საერთოდ არ მიფიქრია.
-ხარიტონას ახალი თეთრეული უნდა ვთხოვო.
ღამის ამბების მოყოლაში ვიყავით გართულნი როცა ანის ძმა შემოვიდა ბარში.
-ეს იმის ძმა არის.
-ვისი ტოო,სომეხის?
-არა რა სომეხის,ანის ძმა არის.ეს თუ აქ არის ანიც აქ იქნება,ესეიგი ჯერ თბილისში არ წასულან.თან უეჭვლი ახლოს ცხოვრობენ თორემ აქ რატომ შემოვიდოდა.
-ბარი არის და შემოვიდა რაა.
-ხარიტონას ბარში ისე არ შემოვიდოდა ახლოს თუ არ ცხოვრობს,რო გავა წომნად გავყვეთ.
ერთი ბაკალი ლუდი ჩაცალა და გავიდა.ჩვენც აგენტებივით უკან გავყევით,გზაში ხარიტონა შეხვდა და რაღაცას ელაპარაკებოდა.
-ხო გითხარი უეჭველი აქ ცხოვრობენ.
-იქნებ უბრალოდ იცნობს.
-შენ რა ჩემი ოპოზიცია ხარ? ხარიტონას ისე რატომ უნდა იცნობდეს? არა შანსი არ არის.
სიგარეტს მოვუკიდეთ და ისევ იმათ ვუყურებდით.
-ირაკლი არ მოდიხარ?ვიღაცამ დაუძახა,გავიხედე და ანი.
-მოვრჩები ლაპარაკს და წამოვალ.
-გამარჯობა ანი როგორ ხარ?
-კარგად,შენ?
-ხო გახსოვარ?
-კი.მაიკების მიმართ უყურადღებო ლაშა ხარ.
-შენც ამ სახში ცხოვრობ?
-კი.გუშინ გადმოვედით აქამდე სადაც ვიყავით კონფლიქტი მოგვივიდა და წამოვედით.
-კარგია!
-კონფლიქტი რომ მოგვივიდა ეგ არის კარგი?
-კონფლიქტი რომ მოგივიდათ ეგ ცუდი არის მაგრამ აქ რომ გადმოხვედით ეგ კარგია.
ამ დროს ირაკლი მოვიდა გაუმარჯოს ბიჭებს ხომ ყველაფერი კარგად არის?
-კი.ანის მეგობარი ვარ ამ სახში ვცხოვრობთ მე და ჩემი ძმაკაცი.
-მეზობლები ვყოპილვართ.მე ირაკლი მქვია ანის ძმა ვარ.
-ეს,მიშკაა.
-მე,ლაშა.
-ძაან კარგი,ჩვენთან ერთად ხომ არ გადმოხვიდოდით ზღვაზე?
-კი დიდი სიამოვნებით მიდი რა წიპო პირსახოცები გააძრე და დაგვეწიე.
წიპომ არბინა პირსახოცები დაითრია და პლაჟზე შემოგვიერთდა.მაგრად ცხელოდა,ბევრი ხალხი იყო,ბევრი ნაშობაც იყო მაგრამ მე არ მაინტრესებდა ანისთან ერთად ვიყავი.მგონი მართლა შეყვარებული ვარ.პირსახოცები გავშალეთ და ყველანი ზღვაში შევარდით.სანაპირო მხიარულობდა,დამსვენებლები კმაყოფილები იყვნენ ერთობოდნენ.სკუტერებით დაქროდნენ,კვატორციკლებით კატაობდნენ,ბანანზე ჯდებოდნენ,კატერს გამობმული პარაშუტით ზეცაში იჭრებოდნენ და მერე წიოდენ და კიოდენ,სიმაღლის ეშინოდათ ლაჩრებს!
ჩვენ არაფერს ვაკეთბდით ჩუმად ვიწექით და მზეს ვეფიცხებოდით.
-ანი არ გინდა სკუტერზე დავჯდეთ?
-არასდროს არ ვმჯდარვარ და ცოტა მეშინია.
-წამოდი ნუ გეშინია კარგი კაპიტანი ვარ.არადა მეც არასდროს ვმჯდარვარ.
-ირაკლი ჩვენ სკუტერზე დავჯდებით დ აქ იყავი არსად წახვიდე.
-ხო იცი შენთვის ნერვიულობა და დაძაბვა არ შეიძლება.
-კაი რა იკუ დავჯდები.
-კაი ოღონდ ლაშა ფრთხილად იყავით რა ძმურად.
-კი ტოო ნელა ვივლით.
სკუტერის მეპატრონესთან მივედით,სკუტერი ვიქირავეთ პატრონმა პატარა თეორიული გაკვეთილი ჩაგვიტარა,ყველაფერი აგვისხნა.
-შენთვის ნერვიულობა რატომ არ შეიძლება?
-ისეთი არაფერი რაღაც წამლებს ვსვამ.
-თუ გინდა არ დავჯდეთ.
- არა მინდა.
სკუტერით ბევრი ვირბინეთ აქეთ-იქით.თავიდან დაძაბული ვიჯექი არვიცოდი რა ხილი იყო სკუტერზე ჯდომა,თან უკან ხო ანი მეჯდა და ორმაგ პასუხისმგებლობას განვიცდიდი.საბედნიეროდ ადვილად ავითვისე და კაი ხნის განმავლობაში ტალღებს შუაზე ვხლეჩდით.სკუტერით სირბილს რო მოვრჩით ჩვენს პირსახოცებთან დავრბრუნდით.
-ირაკლი იცი რა მაგარი ადრენალინი აქვს?აი ძაან მაგარი შენც უეჭვლი უნდა დაჯდე.
-ხო ვიცი მე სხვა დროს დავჯდები,ახლა სახში უნდა გადავიდეთ შენი ჭამის და წამლსი დალევის დროა.
-კაი რა იკა მერე იყოს.
- ხო იცი ყველაფერი თავის დროზე უნდა გავაკეთოთ.
-ხო კაი ხო.ბიჭებო თქვენ რას იზავთ სახში წამოხვალთ თუ დარჩებით?
-წიპო წამო რა წავიდეთ დავიღალე.
-კაი წავიდეთ,თან მაგრად ცხელა დავიწვებით,მზის დარტყმას მივღებთ და სულ დავყლევდებით.
-ჩვენც მოვდივართ დაგველოდეთ.
სანამ სახში მივიდოდით გზაში ვლაპარაკობდით.ირაკლი მესამე კურსის სტუდენტი იყო ჯურნალისტიკურზე სწავლობდა,თან პარალელურად „ალიაში’’ მუშაობდა .თვითონ ანი სკოლაში დადიოდა 11-ე კლასში იყო და მოგზაურობა უნდოდა მსოფლიოს გარშემო,განსაკუთრებით დიდი ბრიტანეთი მოსწონდა.
ანი და ირაკლი თავი ოთახში ავიდნენ,ჩვენ ჩვენს ოთახს მივაშურეთ მაგრამ მანადმე შევთანხმდით,რომ საღამოს სადმე წავიდოდით.
-მართლა კაი გოგო არის,ძმაც ჯიგარი აღმოჩნდა როგორც ჩვენ გვეგონა ბულდოგივით არ არის.
-ბაზარი არა მაგარი ჯიგარი და მზრუნველი ტიპია.
-წიპო ისე მე და შენ რომ დავნათესავდეთ რა აზრის ხარ?
-როგორ?
-მე ამის მოვიყვან ცოლად,შენ კიდევ ირაკლის მიაჯექი ან ის მოგაჯდება.
-მერე ელტონ ჯონივით და დევიდ ფურნიშივით შვილიც ხომ არ ავიყვანოთ?
-ხო რატომაც არა მიშკა დედა მშია ძუძუ მომაწოვე.
-მერე რომელ ქალზე ნაკები მკერდი მაქვს.
-ერთი რამ ტეხავს.
-რა?
-ხმა არ გაქვს და იავნანას კიდევ საშინლად უმღერებ ხოლმე და ნერვოზიანი ბავშვი გაიჩითება.
-შედი რა იბანავე მარილის სუნი აგდის.
-კაი ძმა როგორც შენ მეტყვი.
საღამოს ოთაში მივაკითხე ანის და ჩვენს შეთანხმებაზე ვკითხე რამე ხომ არ შეცვლილა.ყველაფერი გეგმის მიხედვით მიდიოდა.სანაპიროზე გავისეირნეთ,მერე იქვე რაღაც ბარში შევედით.ცოტახანი იქ გავჩერით და წიპომ წუწუნი დაიწყო ბაბუაჩემს აჭარული უყვარდა და აქედან როგორ წავიდე რო მის სახელზე აჭარული არ შევჭამო და წამოდით ვჭამოთ.
არცერთს არ გვინდოდა მაგრამ ტვინი მოტყნა და ბაბუამის ვეცით პატივი და წავედით.
ბართან ახლოს აღმოჩნდა ისეთი ადგილი სადაც აჭარულის ჭამა შეიძლებოდა შევედით ოთხი აჭარული და წვენები შევუკვეთეთ.სანამ მოგვიტანდნენ ვლაპარაკობდით,ისტორიებს ვყვებოდით წიპო ცერცეტობდა ბაბუამისზე ყვებოდა თუ როგორ ამწარებდა.ერთხელ ასაფეთქებელი შეუგდო სახში ბაბუ კიდევ გინებითა და თოფით გამოუვარდა:მოგკლავ შე შობელძაღლო,მოდი აქ შენაბიჭვარო!
ამასობაში ჩვენი აჭარულები მოიტანეს,წიპომ უცბათ გადასანსლა თავი დედამისის სამზარეულოში ეგონა და მოურიდებლად ძაღლივით სთქვლეფდა.წიპოს ჭამაზე ბევრი ვიღადავეთ,მერე ცოტა გავისეირნეთ და დაღლილობაც მოგვერია და სახლის გზას გავუდექით.
გზაში მე და ანი მუსიკაზე ვლაპარაკობდით,გამორჩეულად მოსწონდა ძველი თაობის ბუმბერაზი მომღერლები,მეც უარს ნამდვილად არ ვამბობდი სიმპატიურ პოლ მაკარტნის ბითლზებზე,გაბურძგნულ ფინქ ფლოიდძე,პიდარასტ ფრედი მერკურის ქვინზე,ნარკომან ჯო კოკერზე,აგრეთვე ნარკომან და სულ სევდიანი სახით მყოფ ერიკ კლეპტონზე.მაგრამ ამასთან ერთად ჩემ მალიორკის ჰანგებს ვერ ვუღალატებ,რომ არ მეხსენებინა მაგრამ ამ დროს სახშიც მივედით დაღლილები,მაგრამ სრულიად კმაყოფილები ერთად რომ გავატარეთ საღამო.ერთმანეთს სანამ დავემშვიდობებოდით ანის შევთავაზე ხვალ საღამოს გავისეირნოთ სანაპიროზე და ჯადოსნურ მალიორკის ჰანგებზე ვილაპარაკოთ,თან ერთად დავაგემოვნებინებდით და დამთანხმდა,მაგრამ უცბათ გული წაუვიდა დავიძაბეთ ეგრევე ოთახში ავიყვანეთ ლოგინზე დავაწვინეთ.
-ირაკლი წავალ ექიმ დავუძახებ.
-არ გინდა ყველაფერს მე მივხედავ უბრალოდ გადაიღალა.თქვენ წადით დაისვენეთ ისედაც დიდ სამსახურს მიწევთ ჩვენს გვერდით რომ ხართ.
-კაი თუ რამეა იცი სადაც ვართ და ამოდი არ მოგერიდოს,რა დროც არ უნდა იყოს.
-კარგი მადლობთ ბიჭებო.
ოთახში ავედით გატეხილში და დაძაბულები ვიყავით.კარგ საღამოს დაძაბული დასასრული ჰქონდა.მე და წიპო დავწექით დიდი ხანი ვლაპარაკობდით.
-წიპო ბოზისშვილივიყო ანი მიყვარს!
წიპოს ჩასძინებია უკვე ვერ გაიგო რა ვუთხარი.
მესიზმრებოდა უდაბნოში დავწრწოდი მზე პირს მიშრობდა,მოვითენთე,ძალა გამომეცალა ძირს დავეცი და გავითიშე.ამ დროს გამომეღვიძა ოფლიანი ვიყავი,თურმე ამ ნაბოზვარ წიპოს ძალით გაუწევია ფარდები და ეს დილის მზე პირდაპირ მე მიცქერდა.
-ჩამოაფარე ფარდები შეჩემისა დავიწვი.
-ადექი რა მაგრად მომშივდა 2 საათი არის უკვე.
-რა მსუნაგი ხარ სულ როგორ გშია.
-წამო,წამო და ანისაც ჩავუაროთ ვნახოთ როგორ არის.
-ხო ახლავე ჩავიცმევ.
ანის ოთახში ჩავუარეთ მაგრამ ოთახში არ დაგვხვდა.
-ეტყობა ზღვაზე გავიდნენ.
- არა შეჩემა მაგრად ცხელა.
მართლა ძაან ცხელოდა თაკარა მზე სულს გვიხუთავდა ,თავს გვაზიზღებდა.
ხარიტონას კაფე-ბარში ჩავედით და იქ დაგვხვდნენ ანი და ირაკლი წვენს წრუპავდნენ.
-გამარჯობათ ბიჭებო როგორ ხართ?
-კარგად შენ როგორ ხარ გუშინდელის მერე?
-კარგად უბრალოდ გადავიღალე მემართება ხოლმე ყურადღებას ნუ მიაქცევთ.
ირაკლიმ წვენზე დაგვპატიჟა.წიპომ და ირაკლიმ კარგად გაუგეს ერთმანეთს აღმოჩნდა,რომ ორივეს პოკერი ევასებოდათ და პოკერზე დაიწყეს ლაპარაკი,ისე გააერთნენ ჩვენ ვეღარჩ გვამჩნევდნენ.მე და ანი სხვა მაგიდასთან გადავჯექით და ვლაპარაკობდით.
-გუშინ რაც შემპირდი ისევ ძალაშია?
-რა?
-მალიორკის ჰანგების მოსმენა.
-კი ძალაშია ოღონდ საღამოს სანაპიროზე.
-კაი მაშინ საღამოს გამომიარე ახლა მე წავალ ცოტა დავიღალე.
-კაი მიდი საღამომდე.
მეც ოთახში წავედი ირაკლი და წიპო ისე შეხმატკბილდნენ,რომ მე ზედმეტი ვიყავი.წამოსვლამდე წიპოს მივაძახე:
-ფრთხილად იყავი ის ყველაფერი მართლა არ აგიხდეს.
-წადი რა გაისეირნე.
-ოთახში ვინქები.
ოთახში ავედი წამოვწექი და მალიორკის ჰანგების მოსმენა დავიწყე.ესეთი მუსიკის მოსმენის დროს შანსი არ არის კუნძულზე მარტო არ აღმოჩნდე.კუნძულზე სიჩუმეს მარტო ხის ფოთლების შრიალი,ზღვის პატარა ტალღების ნაპირზე ამოსვლა და ჩიტების საამური ჭიკ-ჭიკი არღვევს.ეს უფრო დიდი სიამოვნება არის ვიდრე ანჯელინასთან ორგაზმი.
იდეალური განწყობა შემიქმნა ამ მუსიკამ.საღამო დადგა ანის ჩავუარე ზღვის ფერ სარაფანში გამოწყობილიყო.
-ბოზისშვილივიყო რა ლამაზი ხარ.ხმამაღლა მომივიდა.
-გაეცინა,წავედით?
-აბა რაააა!
სანაპიროზე გავედით ნაზი სიო ქროდა,მზე ჩასვლას ლამობდა.ანიმ ველოსიპედით გასეირნება მოინდომა და ცოტა ველოსიპედით ვისეირნეთ,სურათები გადავიღეთ და მერე ქობულეთის ქვა-ღორღიან პლაჟზე ჩავედით,მაგრამ იმ მომენტში ცუდი პლაჟის ქონა არ მადარდებდა.
ზღვასთან ახლოს დავკექით,ისე ახლოს რო ტალგა ფეხებზე გვეხებოდა.თავი მხარზე დამადო.მზე თითქმის ჩასული იყო,ცა გაწითლებულიყო,ზღვის პატარა ტალღბი ქვებს ერთმანეთს ახეთქებდა და სწორედ მაშინ ცხოვრებაში პირველად უცნაური რამ დამემართა,თითქმის არ ვიცოდი ვინ ვიყავი ასე შორს შინიდან,არანაირი სადარდებელი ძაან შეყვარებულივარ.
-ანი მიყვარხარ!
-მეც მიყავრხარ.
მაშინ ცხოვრებაში პირველად გოგოს ვაკოცე იმ გრძნობით რომელიც მანამდე არავის მიმართ განმიცდია.
ანის მუსიკა მოვასმენინე ამ ყველაფრის ფონზე და მომიწონა მალიორკის ჰანგები.გვიანობამდე ვიჯექით ჩახუტებულები,ზღვასთან ახლოს და არაფერი გვადარდებდა.(მაშინ ეგრე მეგონა)
სახში გვინა დავბრუნდით.იმ ღამეს ისე მშვიდად მეძინა როგორც არასდროს.დილით კმაყოფილმა გავიღვიძე.წიპო ყვავივით თავზე მედგა,მშიაააააა!
-აუ შენ რა გამიტრაკე საქმე,სულ რატომ გშია.რომელი საათია?
-12 საათი ხდება.
-ანი და ირაკლი ხომ არ გინახვს?
-არა,ზღვაზე ვიყავი გადასული მაგრამ არ შემხვედრიან.
-მიდი ჩადი ქვევით და მეც ჩამოვალ ჩავიცმევ.
-ავდექი ჩავიცვი.ანის მობილურზე მივწერე:
-დილა მშვიდობისა.სად ხარ?
-დილამშვიდობის.ოთახში.
-ახლა გავიღვიძე და წამო რა ვჭამოთ მშია.
-კაი ჩადი და ჩამოვალ.
კაფეში ველოდებოდით როდის ჩამოვიდოდნენ,რომ გვეჭამა.როგორც იქნა გამოჩნდა.
-გამარჯობა,როგორ ხართ?
-კარგად,ირაკლი სად არის?
-ირაკლი ბილეთების საყიდლად წავიდა.
-რა ბილეთბის მიდიხართ?
-ხო დღეს საღამოს ირაკლის დაურეკეს სამსახურიდან და უნდა წავიდეთ.
-ვაა რა ცუდია ტოო!
ირაკლი რო დაბრუნდა ვთხოვეთ,რომ დარჩენილიყვნენ და მერე ერთად წავსულიყავით მაგრამ უარზე იყო.
-სამსახური,რომ არა დავრჩებოდი სხვა პრობლემა დარჩენასთან მე არ მაქვს.
აზრი აღარ ჰქონდა ლაპარაკს,საღამოს თბილისში გავაცილეთ.მაგრამ რატომ დავრჩით ეგ უკვე არ ვიცი.ორი დღე უაზროდ გავატარეთ მარტო ზღვაზე გადავდიოდით.მთელი დღე ანის ველაპარაკებოდი,წიპო კიდევ თავის ჰავლაბრერ ნაშუკას,თბილისში რომ ჩავიდოდა ჰორმონები ხომ ისევ დაიწყებდნენ თამაშს.ორი დღის მერე ბილეთები ვიყიდეთ და თბილისში დავახვიეთ.
მგზავრობა თბილისიდან უფრო კარგი იყო ვიდრე ქობულეთიდან.მთელი გზა ოთხ ტიპიურ ქართველს ვუყურებდი,ლუდისგან გაჭყეპილები თუ როგორ თამაშობდნენ ჯოკერს,თან როხროხებდნენ.უკან კიდევ თეთრ ხალათში გამოწყობილი თინეიჯერი იაღოველები ისხდნენ თავის წარმავალ მშობლებთან ერთად.მთელი გზა მეძინა.თბილისში როგორც იქნა ჩამოვედით,საზიზღარი ვაგონი შეგვხვდა წიპო წუწუნებდა და მეც ვეთანხმებოდი.
ტაქსი გავაჩერეთ და დაღლილები პირდაპირ სახში დავაწექით.სახლის კარები შევაღე ხმამაღლა დავიყვირე ჩამოვედი,მეც ახლა ევროპიდან დავბრუნდი რაა.შენი სახლი მაინც სულ სხვა არის ჩემები ვნახე და ეგრევე საბანაოდ შევედი,რომ იაღოველების პირ-ხახიდან ამოსული მქადაგებლური ჰაერი ტანიდან ჩამომერეცხა.ბანაობა კარგი არის ძილი უფრო კარგი და მთელი დღე მეძინა გაუნძრევლად.ღამის 10 საათი იქნებოდა მესიჯმა გამაღვიძა ანი იყო როგორ ხარ?როგორ იმგზარეთ?ცოტა ვიალაპარაკეთ და ანი დამემშვიდობა იძინებდა,მაგრამ ისე დამემშვიდობა თითქოს ეს ბოლო საუბარი იყო.
მეორე დღეს გავიღვიძე თუ არა ანის ვურეკავდი მაგრამ მობილური გამორთული ჰქონდა.ვიფიქრე ჯერ ძინავს და მოგვიანებით გადავურეკავ.საღამოს კიდევ გადავურეკე კიდევ ოპერატორი დამხვდა.გავიდა რამოდენიმე დღე და ტელეფონს კვლავ ოპერატორი იღებდა.მერე წიპოს ირაკლის ნომერი ვკითხე მაგრამ არ იცოდა.
3 თვე გავიდა დაგრუზული დავდიოდი მთელი ამ ხნის განმავლობაში ანი არ მეხმიანებოდა გაქრა,აორთქლდა.სკოლაში დავდიოდი ზომბივით,არარის მუღამი არ მქონდა.ვიხსენებდი ქობულეთში გატარებულ ყველა დღეს ანისთან ერთად.
ღამის 2 საათი არის მობილური რეკავს დავხედე უცხო ნომერი არის.
-ალო!ალო
ხმას არავინ იღებდა და გავუთიშე.
კიდევ ერთი უმუღამო დილა გათენდა იმედ გადაწურულმა კიდევ ერთხელ ავკრიფე ანის ნომერი ისევ ოპერატორი მობილური ტელეფონი გასულია მომსახურეობის ზონიდან.მორჩა აღარ დავრეკავ!
სკოლიდან ვბრუნდებოდით მე და წიპო მობილურზე უცხო ნომერი დაეწერა.აუ გუშინ ვიღაცამ ღამე დამირეკა და მას არ იღებდა ახლაც თუ ხმა არ ამოიღო და უკვე ვაგინებ.
-ალო! ზედმეტად აგრესიული ვიყავი
-ლაშა როგორ ხარ ირაკლი ვარ.
-კარგად შენ როგორ ხარ? სად დაიკარგეთ ტოო რაც ზღვიდან ჩამოვედი იმის მერე ანის ვურეკავ მაგრამ მობილური გამორთული აქვს.შენი ნომერიც არ ვიცოდი შენთვის რომ დამერეკა,სახლიც არ ვიცოდი რომ მოვსულიყავი.
-ლაშა ძაან ცუდი ამბავი უნდა გითხრა.
-რა მოხდა? ანი ხომ კარგად არის ?
-ლაშა ანი დაიღუპა ჩემი პატარა გოგო.
ყველაფერს ველოდი მაგრამ ამას არა.მობილური ხელიდან გამივარდა,მობილურის დაცემასთან ერთად მეც ჩავიკეცე.
-ტაბლეტ რა მოხდა ?
-ლაშა იყო ანი დაიღუპა.
წიპო წამოდგომაში დამეხმარა და თავისთან ავედით სახში არ მინდოდა მისვლა.
-წიპო რატომ ტოო რატომ დაიღუპა ან რითი?ამ ხნის განმავლობაში რატომ არ შემეხმიანა?
-არვიცი შენთავს ვფიცავარ ხვალ გავიდეთ და ყველაფერს გვეტყვის ლაშა.
წიპოს დედამ რაღაც ნაყენი დამალევინა ეგრევე დამეძინა და დილამდე მეძინა.დილით რო გავიღვიძე ეგრევე ირაკლის დავურეკე მისამართი გამოვართვი.
-წიპო სანამ წავალთ წამოდი ჩემთან ავიდეთ გამოვიცვლი.
-კაი შენ როგორც გინდა.
სახში ავედით წყალი გადავივლე,ტანსაცმელი გამოვიცვალე და გაგარინისკანე დავიძარით.
კორპუსის ეზოში ხალხი მრავლად იყო.სახში ავედით ირაკლი კარებთან იდგა გაუბედურებული იყო ჩემსავით,მაგრამ ის ამქვეყნიური უკვე აღარ იყო.ოთახში შევედი გაციებული,გაქვავებული იწვა იქ სადაც არ უნდა წოლილიყო.თვალს ცრემლი მომადგა ანის ხმა,ღიმილი თვითონ ანი მენატრებოდა.
ირაკლისთან ერთად ეზოში ჩავედით სალაპარაკოდ.
-ირაკლი რა მოხდა,რითი დაიღუპა?
-კიბო ჰქონდა თბილისში ჩამოვედით თუ არა რამოდენიმე დღეში მდგომარეობა გართულდა,ძაან დასუსტდა თითქმის სულ იწვა.
-ესეიგი ზღვაზე ცუდად რომ გახდა მაგის ბრალი იყო.მე რატომ არ დამირეკეთ,რატომ გამორთო ტელეფონი რატომ მემალებოდა?
-თვითონ მთხოვა არ დაუკავშირდე არ მინდა ესეთ მდგომარეობაში მნახოსო.გუშინ ღამე ანიმ დაგირეკა ეტყობა გრძნობდა და მინდა ბოლოჯერ გავიგონო ლაშას ხმაო და დაგირეკა.ანი სულ შენზე მელაპარაკებოდა პირველად რომ გნახა იმ დღიდან,ყოველდღ შენზე მელაპარაკებოდა.
აი ეს წერილი დაგიტოვა.
ანი დავკრძალეთ.ყველაზე ლამაზი იყო მაინც.წერილი ანის დაკრძალვის მერე წავიკითხე.
„ლაშა ამ წერილს თუ კითხულობ ესეიგი მე დედამიწას უკვე აღარ ვეკუთვნი.მინდა ბოდიში მოგიხადო საქციელის გამო.არ მინდოდა მწოლიარეს,დასუსტებულს და ნახევარი ფეხით სამარეში მყოფისთვის გეყურებინა.მადლობა მინდა მოგიხადო იმ ყველაფრისათვის რაც ზღვაზე ყოფნის ხანმოკლე დროში ჩემთვის გააკეთე,მადლობას გიხდი იმისათვის,რომ საშვალება მომეცი ამ ქვეყნიდან იმ გრძნობით წავსულიყავი რაც შენს მიმართ გამაჩნია.მიყვარხარ და მინდა ბედნიერ იყო,კარგი ადამიანი ხარ შენ ის ადამიანი ხარ ვისთანაც მთელ ცხოვრებას დიდი სიამოვნებით გავატარებდი,მაგრამ სამწუხაროდ ამის საშვალება არ მომეცა.ერთი თხოვნა მექნება ჩემ ძმას მიმიხედე მარტო არ დატოვო ისიც შენსავით კარგი ადამიანი არის.ყველაფრისთვის დიდ მადლობა. შენი ანი.