,,პოემა” საცვალზე
                                          . . .
                              შენზე კარგად ვინ იცის,
                              რა იყავი გუშინ?
                              ეჰ! ცხოვრებას რა ვუთხრა
                              ,,ზარანდია მუშნი.”

                                        . . .
                                თუ კი წარმოთქვი
                                სიტყვა
                                ზეპური!
                                უფლება არ გაქვს
                                იყო
                                სეთური.

                                            . . .
                                უნდა ითქვას სიმართლე,
                                ნამეტნავი კარგია,
                                ყელს მოსული სიმაძღრე;
                                არაფერში ვარგია
                                ასკეტური სიგამხდრე.
                                თუმცა, კუჭმა პატარამ,
                                ,,აზრი” სად არ ატარა,
                                ცხარე ცრემლით ატირა,
                                ღარიბი და ამირა.
                                ყველა უბედურება,
                                მხოლოდ კუჭის ბრალია,
                                მისი კარგად გაძღომა,
                                ამიტომაც,
                                ვალია.
                                       
                                        . . .
                                ტაატით მიირწევა
                                დრო
                              წარმავალი,
                              და ეპოქები
                              ქარავანივით მიჰყვებიან
                              მარადისობას ...
                              ცდუნება,
                              როგორც ქვეწარმავალი,
                              სულს კარტის გაშლით
                              შესთხოვს მისნობას,
                              სანაცვლოდ უნდა ერთი გროში,
                              თუნდაც გახვრეტილი,
                              კონკიას ქოში
                              და რწმენას შეწირული სიცოცხლე –
                              დახვრეტილი!
                              ფულში გაყიდული სინდისი,
                              ქალი – ყირმიზი,
                              ,,მშვენიერი,”
                              მაგრამ საზიზღარი ცხოვრება,
                              მხოლოდ,
                              ამქვეყნიური ცხონება.

                                          . . .
                                სხვის დასანახად,
                              ვინც ხშირად ფენს ჭუჭყიან
                              საცვლებს,
                              უპირველესად
                              იგი ამით,
                              თავის თავს არცხვენს.

                                                  თემური