მახსოვს ბავშვობა და გემო მწარე,
მახსოვს ჩანჩქერი, უხვი და დიდი,
ძვირფასო, წუხელ გამაგდე გარეთ
და ეზოც იყო შენსავით მშვიდი.
მახსოვს იმ ღამის ხარება მუნჯი-
მე ტაძრისაკენ მივყავდი მუზებს.
ძვირფასო, წუხელ, ცა იყო ლურჯი
და ჩემი ნავიც უშვებდა ღუზებს.
ძვირფასო, მახსოვს, ძვირფასო მჯერა...
რარიგ გშვენოდა აპრილი მაშინ
და ახლაც, ჩემი ყოველი ბგერა
აირეკლება შენს ბავშვურ ხმაში.
ძვირფასო, რარიგ მციოდა მერე
და მაინც მარჯვედ ვყვებოდი მუზებს.
შენ არ იჭერდი ჩემ ნასროლ ბგერებს
და მეც უმწეოდ ვუშვებდი ღუზებს.
მახსოვს ბავშვობა და გემო მწარე,
მე ის მაგონებს დაჟანგულ რკინას,
ძვირფასო, წუხელ გამაგდე გარეთ
და მე აღარსად არ მქონდა ბინა.
ს. ციბულსკი