ადამიანის დაკარგვა ისეთივე იოლია,
როგორც ხურდაფულის.
ოღონდ მონეტისგან განსხვავებით,
ზუსტად ვიცით სად, როგორ და როდის ვკარგავთ...
შესაბამისად, დაკარგულის პოვნაც უფრო იოლი უნდა იყოს,
თუ ქედმაღლობის და ამპარტავნების გზას არ გავყვებით:
ნაპოვნი მონეტის ასაღებად, ხომ იოლად ვხრით თავებს?..
ჭეშმარიტად გაიხარებს ის ადამიანი, ვინც წავა იმ ადგილზე,
სადაც დაკარგული ეგულება და თავს დახრის ღირსების ასაღებად!



პ.ს. ვინც გაიფიქრებს: "მე ხომ არ მიხდის ბოდიშსო?" - პასუხს ვცემ: დიახ!
ღმერთი მაპატიებს; თქვენ? - ალბათ...
ბოლოს, ყველა მარტო რჩება თავის ცოდვებთან და იმედია ყველაფერს ვაპატიებ საკუთარ თავს.

პატ. ცემით: ბანალური მე...