მენატრება ბამბის ნაყინივით ტკბილი ბავშვობა,თმაში ჩაწნული ღიმილები და ალუბლიანი კედებით ბოდიალი მტვრიან ასფალტზე.
როცა მზე ჩუმად იმზირებოდა ცისარტყელასფერი ღრუბლებიდან...
როცა სიყვარულიანი თვალები ათბობდნენ გაყინულ ხელებს.
როცა მქონდა უფლება დაუზარებლად დამეხატა თეთრ თმიანი სიხარული.
როცა ჩემი ყველა ''როცა'' სახლს უკან დიდ ორმოში მქონდა ჩაყრილი და ჯერ კიდევ არ ვიცოდი-დალუქულია!!!