ტანთ ათასი მგლის ტყავი ეცვა.
ათასივე ჩემს სახლში გაფინა და ამზეურა,
მერე სისხლი გადამისხა ამ მხეცმა
-გამხადა ქვესკნელის აზნაური.

სამარეში ჩავყევი ღამით,
მიწა მაგემა მისხალ-მისხალ,
მიწა კი არა - შხამი,
შხამი კი არა -სისხლი,
სისხლი კი არა ... ვმარჩიელობ.
წყალი ტბორი იყო თუ გამდინარე,
მითხრა: ლილითის ნაშიერო !
სული - ვერცხლისა ცხრა დინარი,
ხორცი- ვერცხლისა რვა დინარი.
ექვსი დინარი ყურთასმენა.
თქვა და ცხრა მთის და ცხრა მდინარის
იქით გაქრა და დამასვენა.

ახლა სიზმარი ცხადი არის!