ნაწარმოებები



ავტორი: ოთარ რურუა
ჟანრი: პოეზია
12 აგვისტო, 2018


სიყვარულს მაინც ვუმღერებ

ცოლი არა მყავს... არც შვილი,
ისევ მარტო ვსვამ ხვანჭკარას,
ჩემს მარტოობას არ ვჩივი,
იასამანიც დამჭკნარა.

ვკითხულობ ომარ ხაიამს,
ცრემლით სველდება თვალები,
მირჩევნის მის რობაიებს
,,ღვინო, დუდუკი, ქალები“.

მერი, მედეა, ნათია,
ლილე, შორენა, თამარი,
ყველა იმისთვის ანთია,
ქვეყნად რაც არის მთავარი.

სულ რომ მიყვარდეს, - ის მინდა,
გული მაქვს მართლა ალალი,
ანდამატივით მიზიდავს
დღემდე ლამაზის დალალი.

მინდა წავიდე წინ მხოლოდ,
მისხალს შევმატო მისხალი,
ჩემთან რომ უნდა იცხოვროს,
ჯერ კიდევ არ ჩანს ის ქალი.

ვარ ჯერჯერობით უცოლო,
დარდებს გავატან ყვირილას,
სიყვარულს მაინც ვუმღერებ,
თუნდაც დამიჭკნეს გვირილაც.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები