სადღაც სევდიანად უკრავს ვიოლინო...
ვივალდი... ვივალდი...
ჩემი დაკარგული თავი მაპოვნინე -
ოდითგან მიყვარდი...
სანამდე გნახავდი კი არა,
სანამდე გიგრძნობდი...
უშენოდ მიწა ვარ დიხაშხო,
ამავსე სითბოთი.
არ ვტირი, ეს წვიმის ბრალია,
წვიმებმა ამიკლეს...
როგორი დელგმა და თქეშია...
დამინდე -
ეგ შენი ლაბადა ჩამაცვი,
ხომ ხედავ, მამცივნებს...
სადღაც ხომ უკრავენ ვივალდის
ალეგროს -
მიცანი მაშინვე...
გაზაფხულს ელიან თითები,
გაზაფხულს პამპლავაქს...
შენ მხრებშეყუჟული
ბეღურა ვიქნები...
და წვიმაც გადავა -
ცხრა მთის და ცხრა ზღვის და
ცხრა ზეცის გადაღმა გადავა,
გადივლის...
და ამობრწყინდება ლურჯ ჭერზე
მზე მთელი ალერსით...
უკრავენ, უკრავენ ვივალდის...
უკრავენ ალეგროს...
არცკი მენახე და მიყვარდი...
ასე რომ:
არც უნდა გიკვირდეს,
თუ ვამბობ:
მოდი და გამათბე,
თორემ მე
უშენოდ მიწა ვარ დიხაშხო...
ალერსით ამავსე...
************************
უკრავენ ვივალდის
და გარეთ
წვიმაა...