ნაწარმოებები



ავტორი: ზაალ ჯიქიძე
ჟანრი: პოეზია
6 ივლისი, 2019


შენ...

ჩემი თვალები არასოდეს იმალებიან შენი თითების უკან.
შენი ხელები არასოდეს მომეხვევიან...
ჩემი სიზმრები არასოდეს გაცოცხლდებიან სადაც, არახარ სადაც დილას უშენო ჰქვია...
სადაც სინაზე შენი თმების თითებს არ მიმტვრევს,
სადაც სიჩუმე მაყრუებს და ყვირილის მესმის,
იქ, მე ვერასდროს დაგინახავ მჯერა უთქმელად, რადგან
ყოველთვის ყველაფერზე მეტად
გამჩნევდი.
შენი სურნელი არასოდეს შეუერთდება ჩემს სულს,
შენი ტუჩები არასოდეს აღარ მეტყვიან რომ გადავრჩები,
და რომ სიკვდილი ვერასოდეს ვერ მომერევა, ვიდრე შენთან ვარ ვიდრე ვცოცხლობ და არ ვარსებობ,
მაგრამ ძნელია...
ძნელია რომ გადავივიწყო.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები