ნაწარმოებები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე. დიდება უკრაინას !!!     * * *     Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: ნინო დარბაისელი
ჟანრი: თარგმანი
14 ივნისი, 2024


ჩულქები - მუსა ჯალილი

#თარგმანები
აბა, კარგი, გემრიელი ტირილი ვის მოგენატრათ!

მუსა ჯალილი

ჩულქები

დილას დახვრიტეს ყველა, მთლიანად,
ნისლი რომ ჯერაც ირგვლივ ეფინა.
ქალები იყვნენ, ბავშვებიანად,
გოგონაც იყო იქ პაწაწინა.
გაიხადეთო, ყველაფრიანად
და ზურგით - თხრილთან! - დროულად!-გელით!…
და უცებ  ბავშვმა  გაიხმიანა,
ხმა იყო სუფთა, ცოცხალი, წრფელი:
-ჩულქებიც, ძია? -  არა წვალებით
და არა წყევლით  ამბობდა იგი.
სულში ჩამხედი ჰქონდა  თვალები.
სამი წლის ბავშვი  იყო ამრიგი.
“ჩულქებიც, ძია?”
და  ესესელი,  ღელვამ შეიპყრო, დამსჯელი მათი,
მოდუნდა  ხელი:  გრძნობამ დასძლია…
და ძირს დაეშვა ის ავტომატი.
იმ ბავშვის მზერამ ისე  შებოჭა,
რომ ჩაიზარდა თითქოს მიწაში,
“ჩემი ჭუკივით თვალები  უჩანს”-
მღელვარებისგან წამოსცდა მაშინ.
და აიტანა ცახცახმა იგი.
ვის შეუძლია, მოკლას ეს ბავშვი…
და ავტომატის მიუშვა რიგი…

(თარგმანი ნინო დარბაისელისა)

Муса Джалиль

Чулочки

Их расстреляли на рассвете
Когда еще белела мгла,
Там были женщины и дети
И эта девочка была.
Сперва велели им раздеться,
Затем к обрыву стать спиной,
И вдруг раздался голос детский
Наивный, чистый и живой:

– Чулочки тоже снять мне, дядя?
Не упрекая, не браня,
Смотрели прямо в душу глядя
Трехлетней девочки глаза.
“Чулочки тоже..?”
И смятеньем эсесовец объят.
Рука сама собой в волнении
Вдруг опускает автомат.
И снова скован взглядом детским,
И кажется, что в землю врос.
“Глаза, как у моей Утины” –
В смятеньи смутном произнес,
Овеянный невольной дрожью.
Нет! Он убить ее не сможет,
Но дал он очередь спеша…

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები