ერსაც დახლეჩილს  სიამაყე გამოეცალა,
რამდენად ბევრი მოღალატე ჩვენ აქ გვყოლია,
ყმაწვილებს ნირი ,აზროვნება გამოეცვალათ,
ჩვენ მეტი წილი არაფერი არა გვქონია,

გულდედალ ფიქრებს უცილობა აქაც დასჩემდა,
მაგრამ განგება მალულია ,გრძნობას ინახავს,
ყველა ამ ფიქრში საკუთარ თავს თუ კი ამჩნევდა,
ყველა კი გყვარობს, როცა მათი სიტყვის ბინა ხარ,

აქ თაყაიშვილს სიბრძნის გამო ისევ დევნიან,
მაგრამ ექვთიმეს საგანძური სადღაც ახლოა,
მისი ავტორი დამიჯერეთ ძალზედ ბევრია,
სადაც გაქცევა,სხვა მიწაზე დაიმარხოა,

რატომ ექვთიმე მაგალითად ,არა სტალინი,
სტალინისტს ალბათ ცივი გული ცივად აჩვენეს,
ისევ სამარხი გაღმა არის ისევ მარილი,
ჩვენ წინ გვაქვს ომი თუ მოვიგებთ ასე არჩევნებს.

წიფელი ხმელი ბევრს არ უყვარს,ესეც ასეა,
მაგრამ გახმობის საწინდარი ახლა ქართველი,
ყველა სიმაგრე დალეწილი ისევ მთაზეა,
ეს არის ჩვენი და სამშობლოს მშვიდი სასჯელი...
თ.გუბელიძე