ავად ვარ თურმე...
მძაფრი  სიგიჟის  შემოტევისას
ზედა სართულზე გადამიყვანენ...
აქ ზეცა მოსჩანს
შებინდებისას,
როცა ოთახში  შუქს  ჩააქრობენ,
და გისოსებში ზეცის ნაგლეჯი
ძლიერ მიზიდავს...
თქვენი წამლები
აღარ მოქმედებს ....  უსუსურნო!
მხოლოდ
ძარღვებს მიყინავს,
მე დაბმული ვარ,
ისევ ჭრიალებს ჩემი თასმები,
არა ...  არ მძინავს


აი , დასრულდა...
სიგიჟე  მოკვდა!
გუშინ  მე უკვე  მოვწყდი  ორბიტას,
განა  რა მოხდა?
რატომ ტირით....
უყურეთ  ახლა  განკურნებულ    გვამს....




P.S.
      მე  უკვე  შორს  ვარ,  სადღაც  ანდრომედას  გალაქტიკასთან  თავდაყირა  გამოკიდებული , დედამიწა
აღარ  მოსჩანს , ჩემს  გარშემო  იბადება  ზეახალი  ვარსკვლავები ...  რა  სილამაზეა !... მე  ვიღიმები  და მხოლოდ
ერთი რამ  მაწუხებს,
    ძალიან , ძალიან  მაწუხებს!
    სიგარეტი  გამითავდა...
მეც  თავს  დავანებებ ,  ახლა ხომ  მაქვს  შანსი  ბოლოს  და ბოლოს....


                                          15.07.2010.  სერგეი  ნეველი  (ეძღვნება ფსიქიურად დაავადებულებს , ვინც გმირულად
                                                                                            დაეცა და მაინც    იქ დგას და  სხვაგვარად  არ შეუძლია)