წვიმის გუბეში ჩავარდა მთვარე

და იხრჩობოდა,

მთვარე, ივნისის....

ის სულს ღაფავდა, კვდებოდა, დედა !..

მე მეშინოდა წვიმის, ღამის, ცუდი ამინდის,

რომ დღეს ისევ აკრძალეს ფრენა ,

რომ დღეს ისევ მიწაზე დავრჩი,

და რომ ჩემს შუბლში დასახლელ ტყვიას

ვეღარ ვიყიდი ქვეცნობიერის შავ-თეთრ ბაზარზე !

რადგანაც ხელში,

ცარიელ ჯიბის სითბო მეკავა,

იქნებ მივუსწროთ........

მივუსწროთ..

დედა....

..........................................................................................................................................

ქუჩის კუთხეში მთვარე კვდებოდა.


03.01.2011. სერგეი ნეველი.