ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

ეს იყო პეტერბურგში .
გარეუბნის ერთ მყუდრო რესტორანში, როცა ვიღაც მიხვდა რომ კავკასიელი ვიყავი და მაგიდასთან მომიჯდა.
––აბა ,როგორაა საქმე, თქვენთან ,ყარაბაღში ?..
––რაა ?.... მე ქართველი ვარ , ქ ა რ თ ვ ე ლ ი  ––– დავუმარცვლე.
რუსი დამაშტერდა და მე მის თვალებში დავინახე როგორ დაიწყო დიდი ,რუსული ზამთარი !...ერთხანს თოვლის ჭრაჭუნიც კი გავიგონე და თავი გავაქნიე ...ეს რა მეჩვენება მეთქი ?....
––აააა .... მიშიკო, მიშიკო,  ფაშისტ!..პედერასტ!...––ასისინდა რუსი.
მერე კარგად დამაკვირდა და მოკეტა, ჩემს თვალებში 300 არაგველი არ ვიცი და 300 სპარტანელის ( ეცოდინებოდა უეჭველი)  მრისხანება აისახა.
––პედერასტები შენთან მოიკითხე, შენთან!.. შენს მთავრობაში !...პუტინი ,მედვედევი, ჟირინოვსკი....  სამი  მთავარი პედერასტი!...––არ დავთმე მე.
––არაა ..... მიშა ! მიშა !..  –––გააგრძელა ინერციით.
––რაოოო .........  შენთან მეტი პედერასტია, გაიგე?... აბა როგორ ჟიმავენ  ,პუტინი, მედვედევი და ჟირინოვსკი მორიგეობით ერთმანეთს კრემლის დარბაზებში, წითელ ხალიჩაზე ?...
რუსი გაჩუმდა, ეტყობა ეს სცენა წარმოიდგინა და რაღაც ეროტიული მომენტი დაიჭირა იქ, აშკარად სასიამოვნო....
მერე  მაგიდაზე არაყი დაინახა .... პირველი რუსული ორთქმავალივით ამოიქშინა !
მივხვდი,  დავასხი, დაჯდა , დალია,  დავისხი , დავლიე  .   
დავასხი --დავლიე , დაისხა ...  არ დალია  ?...
    ის ფიქრობდა!... მის ტვინში ახლა დომოდედოვოს  აეროპორტში ასაფრენად გამზადებული თვითმფრინავ ტუ–154 –ის
ძრავის სიჩქარით ბრუნავდნენ ურთიერთგამომრიცხავი აზრები... ის რაღაცის თქმას აპირებდა ,მერე ხელი ჩაიქნია და კიდევ ერთი ჭიქა გადაკრა.
მე გამეცინა ,ის აღარ ბრაზობდა, პირიქით ,მის თვალებში ახლა რუსული ზამთარი სითბოთი იცვლებოდა ,ნელა ,მართალია მაგრამ შეუქცევადად, ცოტაც და ალბათ" სულიკოს "მიმღერებს ?.... თუ" ჩიტო–გვრიტოს ?... "ისევ გამეცინა ,რუსმა შემომხედა,  მას ახლა ბიძგი ესაჭიროებოდა და მეც მეტი რა საქმე მქონდა?... ვუბიძგე.
–––შენ გიყვარს შენი ქვეყანა ?.... ––ვკითხე.
მან ამაყად ასწია თავი და მის თვალებში რუსული სტეპების უბრალოება და სილამაზე დავინახე.
––დიახ, მე მიყვარს ჩემი ქვეყანა.... მაგრამ არ მიყვარს ჩემი მთავრობა!...
  მის არყით გაჟღენთილ ტვინში ასეთი აზრი საიდან იშვა  გამიკვირდა, მერე  შემეცოდა , როცა წარმოვიდგინე საყელოაწეული როგორ იდგა რიგში და გაყინულ ფეხებს აბაკუნებდა, გარშემო თოვლი ტრიალებდა, მის წინ რიგი ხმაურობდა ,ხოლო სადღაც წინ ,მაღაზიაში, ღვთიური სითხე იყიდებოდა....  ლიტრობით!!!....
უცებ პირი დააბჩინა და ადგა , ახლა აყალ–მაყალს ატეხს !..  გავიფიქრე....
––დაიცა , დაჯექი!  –– მოვქაჩე სახელოზე ––ყვირილი რა,  არგუმენტია ?....
არა, არ შეეშინდა ,მაგრამ მიხვდა რომ მართალი ვიყავი და დაჯდა, მერე თითქოს " ავრორამ " ისროლაო ,ისე  მჭახედ და რევოლუციური პირდაპირობით თქვა:
––დაასხი !..
დავასხი................
––ჩვენს  პედერასტ  პრეზიდენტებს გაუმარჯოს !...  ––––თქვა  და მოიყუდა.
შეწინააღმდეგებას ვაპირებდი, მაგრამ სასმელს თავისი გაქონდა ,  ჯერ მუცელი გამითბა საამოდ ...  მერე სითბო ზემოთ ამოცოცდა.......    ჰო , და  დავიკიდე.
––ჯანდაბას შენი თავი ,  მართალი ხარ. –––ვთქვი ჩემთვის  ქართულად ,ისევ გავავსე  ჭიქები ,მივუჭახუნე გაკვირვებულ რუსს და გადავკარი.
იმ ღამეს ჩვენ  არ გვეძინა, ქალაქში დავწანწალებდით და ხმამაღლა ვიცინოდით , დიახ , გვიხაროდა რომ ასე  უბრალოდ ყოველგვარი სამიტის ,ჩარჩო–ხელშეკრულების ,პუნქტების და მესამე  ( შესაძლოა უფრო პედერასტი!!!)  სახელმწიფოს ლიდერის გარეშე მოვრიგდით .
ციოდა... ალბათ,  მაგრამ  არ გვაწუხებდა ,რადგან კიდევ  ორი ბოთლი  დავამატეთ ....მხოლოდ  ამის შემდეგ  აღმოვაჩინეთ ჭეშმარიტება, რომ მთავრობა შეიძლება  პედერასტი  იყოს  ,შეიძლება იომოს  და იყვიროს,  ხოლო  უბრალო ხალხი ერთმანეთთან ყოველთვის იმეგობრებს....
ყოველ შემთხვევაში იქამდე  მაინც , სანამ არაყი  არსებობს  ამ ქვეყანაზე.......


22.02.2011. სერგეი ნეველი