ზოგს უკვირს, თან ძალიან და გულწრფელად, მაინც როგორ იწერება ბლოგები?... დამიჯერეთ, მე მესმის თქვენი, მაგრამ ამაში ხომ არაფერია განსაკუთრებული!... ბლოგერი მხოლოდ იმით განსხვავდება ჩვეულებრივი ადამიანისაგან რომ ბლოგერმა გააკეთა ის, რაც დანარჩენებს შეეძლოთ გაეკეთებინათ.
ანუ დაწერეთ! დაწერეთ!...
მთვარი კი მაინც ბლოგის თემაა, თემა განსაზღვრავს სტილს, აი მაგალითად თუ რამე სერიოზულია, მაშინ შეეცადეთ რაც შეიძლება სასაცილოდ გადმოსცეთ სათქმელი, რადგან მოგეხსენებათ, სერიოზული თემების უმეტესობა საშინელია, ჰო და რაც სასაცილოა....უკვე აღარ არის საშინელი.
კარგი. ესეც მოვახრჩეთ და ამოვწურეთ. ახლა უშუალოდ ბლოგზე გადავიდეთ:





....მოკლედ, დილით გავიღვიძე და ვნახე რომ მაგვიანდება, სწრაფად მოვაგვარე დილის კლასიკა და ტრადიციები, მერე ასევე სწაფად გამოვედი გარეთ.
სამარშრუტო ტაქსი აჟიტირებულმა გავაჩერე, რომ ავედი, რაღაც უცნაურობა ხდებოდა, ფეხზე არავინ იდგა, ყველაზე მეტად კი ის გამიკვირდა რომ მძღოლმა ხმამაღლა გამოაცხადა
---პატივცემულო მგზავრებო! რომელი არომატი გნებავთ სალონში?..მარწყვის, ანანასის, ვაშლის, ზღვის....მუსიკა?...
კიდევ კარგი ვიჯექი, თორემ დავეცემოდი, რადგან მძღოლმა მუსიკა ჩართო..ასეთი გემოვნებით შერჩეული მუსიკა მხოლოდ ""თბილისი- ზუგდიდი""-ს სამარშრუტო ტაქსში მახსოვს ( ეს იუმორია!!!!)
ასე მივდიოდით , მივდიოდით, საოცრებას საოცრება სცვლიდა!...არსად საცობი, არც ტაქსის მძღოლები გვიხტებოდნენ წინ და არ ისმოდა მძღოლის გინება.....
რაღაცნაირად შევწუხდი, მივხვდი რომ რაღაც ცუდი ხდება ჩემს თავს....მაშინ როცა მგზავრმა დიდუბესთან ხელი დაუქნია და არ გაუჩერა მძღოლმა.....ჩაიბურტყუნა --ადგილი არ მაქვსო დასაჯდომიო....მაგრად შევწუხდი, გაგარინის მოედანს რომ მივუახლოვდით , ვეღარ ავიტანე ეს ყველაფერი ავდექი და დავიღრიალე:
--გააჩერე!!!..... რატომ არ ყარს სალონი? ან იმ ქალს რატომ არ გაუჩერე?... , ფეხზე დადგებოდა,ჩანთას თავზე დამადებდა! ვერ ნახე ეჩქარებოდა! რა ხდება, რა?..გადაირიეთ? რადიო "არ დაიდარდო" სადაა?...სად?...ჩართე შე ჩემა!....ქართველი არ ხარ?.... თბილისში აღარ მგონია თავი.....
მძღოლმა სვლა შეანელა, თავი მოატრიალა და წყნარად მითხრა:
--ევროპაში შევედით უკვე გენაცვალე, ახლა გაიღვიძეთ თუ რა ხდება?..
გაიღვიძეო........რაოო?..????
მართლაც გამეღვიძა , საწოლში წამოვჯექი, ჭერს შევხედე და შვებით ამოვისუნთქე...
ეს რა კოშმარი დამსიზმრებია!.....



ს.ნ. 2014