ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ალექსანდრე მიშელაშვილი
ჟანრი: პოეზია
1 დეკემბერი, 2014


მე და გვირილა

მთები სადღაცა შორს, საშავარდნოს,
მოჰგავდნენ თითქოს დევების შამანს
და ადუღებულ ნისლში ხარშავდნენ,
მთელი ხეობის მღვრიე შეჭამანდს.
ვიჯექით კლდესთან მე და გვირილა
ზედ ნესტიანი გვიმრა გვეფარა,
წვიმა კი თითქოს ჩვენმა ტირილმა,
ააჩუყა და სადღაც ტირიფთან,
აქცია ცრემლის მუდმივ თილისმად.
ვიჯექით ასე, ყველა ირიბად,
გვიყურებდა და ვხვდებოდით სათქმელს,
რომ ჩვენ ერთმანეთს უნდა გავყროდით,
რომ მოგწვდებოდა ზამთარი მხრამდე.
ვიჯექით ასე და პირველ ფიფქებს,
როგორც ჯალათის მოქნეულ სახრეს,
გადავეფარე და ირგვლივ იფნებს,
სიბრალულისგან წაუხდათ სახე.
ვიგრძენი მისი ძალუმი ფეთქვა,
მერე კი მერე ჩემს თავზე ვნახე,
როგორ იქმნება "ცოცხალი მკვდარი"
როგორ აბნელებს სულის ჩარდახებს,
თუ სიყვარულის ბოლო საყდარი,
თუნდაც უბრალო გვირილა ჩახმეს.

ალეკო მიშელაშვილი

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები