ნაწარმოებები



ავტორი: ნინო დარბაისელი
ჟანრი: პოეზია
25 იანვარი, 2015


ანა ახმატოვა *** (ნუთუ მართლა შემეცვალა ასე ბედი)

ანა ახმატოვა

***

ნუთუ მართლა შემეცვალა ასე ბედი
ან თამაშის არის დასასრული?
სად წავიდა ის ზამთრები, მედებოდა
როცა დილის ექვს საათზე რული?

ახლებურად, ასე წყნარად, ასე მკაცრად
ვცხოვრობ. ველურ ნაპირს დავესახლე.
საალერსო ან ამაო სიტყვა არც რა
შემიძლია, რომ ამოვთქვა ახლა.

არ მჯერა, რომ მალე შობაც მოგვესწრება.
გულჩამწვდომად მწვანე არის სტეპი.
მზე ელვარებს. ნაპირს ლოკავს მოსწორებულს.
ტალღასავით თბილად მონადები.

როცა ბედნიერებისგან მოთენთილი
და დაღლილი ვიყავ, გარდასული
მახსოვს ჟამი, ვოცნებობდი ანათრთოლი
ამ დუმილზე. თვალწინ ასე მედგა მთელი
ხეტიალი გარდაცვლილი სულის.

1916

(თარგმანი ნინო დარბაისელისა)





Анна Ахматова

***

Судьба ли так моя переменилась,
Иль вправду кончена игра?
Где зимы те, когда я спать ложилась
В шестом часу утра?...

По-новому, спокойно и сурово,
Живу на диком берегу.
Ни праздного, ни ласкового слова
Уже промолвить не могу.

Не верится, что скоро будут святки.
Степь трогательно зелена.
Сияет солнце. Лижет берег гладкий
Как будто теплая волна.

Когда от счастья томной и усталой
Бывала я, то о такой тиши
С невыразимым трепетом мечтала
И вот таким себе я представлял
Посмертное блуждание души.

1916 


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები