ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: თაზო ქიზიყელი
ჟანრი: პოეზია
25 იანვარი, 2016


მე რომ მაოცებს

მე რომ მაოცებს, ახლა ის ქალი
ძველი თბილისის ქუჩებში დადის
და ქვაფენილზე მისი ფეხის ხმა
ვნებად მედება, ზედ გულზე დამდის.

ისე უხდება ფერად აივნებს,
ვით ორთაჭალის სიტურფეს ვარდი.
ალბათ ნიკალას რომ დაენახა,
მისი დახატვის მოჰკლავდა დარდი.

მე რომ მაოცებს, ახლა ის ქალი
ყოვე ძილის წინ სარკესთან დგება.
იცის, რომ მხიბლავს მე მისი ტანი
და ჩემი მზერით თავადაც ტკბება.

ისე უხდება სარკმელთან მთვარეს,
რომ მისი ხილვით უგონოდ თვრება.
მის სხივებით ნაფერი კანი...
ეს ღამეც მისი მკერდივით თბება.

მე რომ მაოცებს, ახლა ის ქალი
ძველი თბილისის ქუჩებში დადის.
ვიღაცამ ალბათ დაადგა თვალი,
ალბათ წამლეკავს მე მასზე დარდი...

თ. ქიზიყელი

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები