მიყვარან წიგნის ჭიები -
გულწრფელი წამკითხველები,
ჰყვავიან ვაჟას იები,
ხარობენ ქართლის ველები.

ვსულდგმულობთ წიგნის ჭიები
ფშაველას შემოქმედებით,
ჩვენთვის ამოდის მთიები,
კვლავ ღუღუნებენ მტრედები.

თვალწინ მეშლება ამ ქვეყნის
ულამაზესი ხედები,
მაქვს სიკვდილამდე საკვეხნი,
გულით მლოცავენ დედები.

და არამარტო დედები...
აქტიურობენ მამებიც,
გვაქვს ერთნაირი ხედვები,
გვწყალობდეს მადლი სამების.

იას ვეფერე ტურფასა,
როგორც ფშაველი მგოსანი!
შემციცინებდნენ შორიდან:
ვარდი, ყაყაჩო, სოსანი!

მესალმებოდა... არჩევანს
არ მიწუნებდა შროშანიც!
ამას ყველაფერს ამჩნევდა
ეს თვალი პატიოსანი!

გვიყვარს, ვკითხულობთ, ვაზროვნებთ,
ბევრნი ვართ, არ ვართ ცოტანი...
დღეს ამ ყველაფრით ამაყობს
თქვენი რურუა ოთარი.

2022

მთიები - ცისკრის ვარსკვლავი