შეაკრთო ბაღი დეკემბრის ქარმა,
ზამთარს პირველად შეხვდნენ ნერგები,
პირველად იგრძნეს ფიფქების ქარვა,
თოვლში პირველად ჩარგეს მტევნები....

მწარედ ატირდნენ უსუსურები,
სიზმრად ახსოვდათ შორი ზაფხული,
თოვლს იგროვებდნენ მთების სურები
და შეთქმულება თვლემდა მზაკვრული.

ყინვამ რომ გული ვერ მოიჯერა,
მთიდან მოვარდა წყალი ხევებით,
ვერც ცივმა თოვლმა, ვერც დიდმა ჩქერმა,
ვერ დააშინა სუსტი ხეები.

სადაც გაზაფხულს აპრილი ერთვის,
გულგაღეღილი დგანან ნუშები,
ყვავილებისკენ გაწვდილი მკერდით,
აფეთქებული, სველი ტუჩებით...