( ნოქსალები — ჩრდილი, რომელიც არ ითხოვს სინათლეს )
დრო: აწმყო.
ამ დროს,
სანამ ნერაჰი ცდილობდა დაემახსოვრებინა
ის, რაც არ უნდა დამახსოვრებულიყო,
ოკეანის შორეულ ტალღებზე
მოძრაობდნენ ნოქსალები.
ისინი არ მოდიოდნენ.
ისინი არ მიდიოდნენ.
ისინი გადიოდნენ სივრცეს,
როგორც ჩრდილი გადის აზრს —
უკვალოდ,
მაგრამ შეცვლილი ტოვებს.
წყალი მათ გარშემო არ ირხეოდა.
ირხეოდა მხოლოდ მნიშვნელობა.
ნოქსალის სხეული შავი მატერიით იყო დაფარული —
არა ფერით,
არამედ შთანთქმით.
სინათლე მათზე არ ეცემოდა,
ის წყდებოდა.
როგორც სიტყვა, რომელიც ვერ უძლებს სიმართლეს.
როცა ნოქსალი ჩერდებოდა,
ოკეანე აღარ იყო ღრმა.
ის ხდებოდა ჩუმი.
I. მათი წარმოშობა
ნოქსალები არ დაიბადნენ.
ისინი დარჩნენ.
როცა სამყაროში პირველად გაჩნდა კითხვა,
რომელზეც პასუხი ზედმეტი იყო,
იქ გაჩნდა პირველი ჩრდილი.
არა როგორც ბოროტება.
არამედ როგორც უარი.
ნოქსალები წარმოიშვნენ იმ ადგილებში,
სადაც ტექსტი შეწყდა არა ძალით,
არამედ სირცხვილით.
ისინი არ არიან წაშლილები.
ისინი არიან არასოდეს დაწერილები.
იქ, სადაც ისქრაელებმა თქვეს:
„ეს ზედმეტია“,
ნოქსალებმა უპასუხეს:
„არა — ეს უბრალოდ ბოლომდე არ არის ნათქვამი.“
II. ჩრდილის ლარი
ნოქსალების იარაღი არ ჭრის.
არ კლავს.
არ ტოვებს კვალს.
ჩრდილის ლარი
ეხება ნებას.
როცა ლარი გეხვევა,
შენი სხეული თავისუფალია.
შენი გონება ფხიზელია.
მაგრამ შენი არჩევანი
აღარ მოძრაობს.
ლარი არ გეუბნება რა გააკეთო.
ის უბრალოდ აშორებს მიზეზს,
რატომ უნდა გააკეთო რამე.
ისქრაელები ამ იარაღს ვერ ასწორებენ.
რადგან ნებას ვერ ჩაწერ.
III. მათი შეხედულება
ნოქსალები არ სცემენ თაყვანს სიბნელეს.
ისინი უბრალოდ არ ენდობიან სინათლეს.
— ბნელი არ არის ბოროტი, — ამბობენ ისინი.
— ბნელი არასდროს იტყუება.
სინათლე არჩევს,
რას გაანათებს.
ნოქსალებისთვის სიმართლე არ საჭიროებს ხილვას.
სიმართლე საჭიროა,
რომ დარჩეს მაშინაც,
როცა აღარავინ უყურებს.
IV. მათი კავშირი ნერაჰთან
ნოქსალები ერთხელ იყვნენ ნერაჰზე.
ძალიან ადრე.
მაშინ, როცა გემი ჯერ კიდევ არ სუნთქავდა,
არ ახსოვდა,
და არ ეგონა, რომ ოჯახი იყო.
ნოქსალებმა დატოვეს ნერაჰი,
როცა მან პირველად დაიჯერა,
რომ მეხსიერება გადაარჩენდა.
— რაც თავს იმახსოვრებს, — თქვეს მათ, —
ერთ დღეს დაივიწყებს,
რატომ არსებობდა.
V. ისქრაელების მიმართ
ნოქსალები არ ებრძვიან ისქრაელებს.
მათ არ სჭირდებათ ბრძოლა.
ისქრაელები ასწორებენ ტექსტს.
ნოქსალები ელოდებიან,
როდის გახდება ტექსტი ზედმეტად სწორი
და დაინგრევა საკუთარი სიზუსტით.
— კორექტორი ყოველთვის მარცხდება, — ამბობენ ისინი.
— არა იმიტომ, რომ ცდება,
არამედ იმიტომ, რომ ბოლოს
აღარ რჩება ადგილი ჩუმად ყოფნისთვის.
VI. წინასწარმეტყველება, რომელიც არ არის წინასწარმეტყველება
ნოქსალები არ ხედავენ მომავალს.
მათ უბრალოდ არ სჯერათ მისი.
ერთ-ერთმა მათგანმა,
რომელსაც სახელი არ ჰქონდა
და ამიტომ არ შეეძლო დაკარგვა,
თქვა:
— როცა ქეთრაელი დაბრუნდება რედაქტირებით,
ჩვენ არ დავხვდებით წინააღმდეგობას.
— ჩვენ დავხვდებით პაუზას.
და ოკეანემ ეს გაიგო.
ტალღებზე მათი მოძრაობა არ ჩანდა.
მაგრამ ნეპტუნმა იგრძნო,
რომ სადღაც შორს
არსებობდა ადგილი,
სადაც ტექსტი ვერ შედგებოდა
არც წესრიგად,
არც მეხსიერებად.
იქ,
ჩრდილი უბრალოდ იყო.
მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2025 წ.