ქეთიის და თაკოს


მზე უშურველად როდესაც სწირავს,
გავარვარებულ ოქროს მონეტას,
გაოცებული შეჰყურებთ დილას,
ორი და, ორი მტრედი-პოეტი.

აგედევნებათ ჭორები უმალ,
გაჯერებული მაცდურ ვნებითა,
და თვალს გაყოლებთ თბილისი ჩუმად
მუხლზე დამდგარი აივნებიდან.

გეპატიჟებათ ვიღაც ყავაზე,
ქათინაურიც ძალზე ძველია
და გული გწყდებათ, რომ სილამაზე
ქალისთვის მხოლოდ სატანჯველია...