გაგაფეტიშებ
გაგაღმერთებ, გაქცევ ჩემს კერპად,
ლოცვებს მოისმენ ქალისაგან რომელიც სცოდავს
და ყოველ მორიგ აღსარებას
თუკი გაუძლებ,
დაგტოვებ ჩემთან.
ყველა შენს სიტყვას,
ბრმად დავიფენ მარცხენა მკერდზე,
დედის საშოდან რომ დამყვება ტკივილად,
გბედავ...
სულის წარწყმედად,
სანამ ვნება განაგრძობს ფეთქვას,
მანამდე სურვილს ბოლო სუნთქვა შერჩება
თრობად.

გაგაფეტიშებ
მაგ თვალებით დავლევ სალაროს
მთელი ცხოვრების,
ყველა წყურვილს მისით დავაშრობ,
და თუკი რამე გადაურჩა ცას საკოცნელი
მინდა გრძნობებად, თითო-თითო ჩემში ჩამარცვლო.
ეგოისტურად
მკრეხელურად
ამ ტუჩებიდან
მთელი სიცოცხლე მრუშ სხეულში თრთოლით ჩასახო,
რომ მერე მხოლოდ
შენთვის ვშობო მთელი სამყარო.

გაგაფეტიშებ
სულს გაგიგებ მიწად რომ ყოველ
დაბიჯებაზე გეთაყვანო, აღგმართავ კერპად,
შენს ამოსუნთქვას მივაწოდებ საზრდოდ მშრალ ფილტვებს,
ეს სანამ ჩემში
სურვილები ჯერ კიდევ ფეთქავს,
ხვალ კი ვინ იცის,
მე-ურჯულომ, მოქცეულ რჯულზე,
მსხვერპლად შეგწირო ამოხეთქილ ძარღვებში რწმენას,
როგორც
გაცი და გაიმი და კიდევ მრავალი
კერპი დალეწეს,
გააყოლეს ქარებს დელგმას.

ისე გაგიხდი სხეულიდან, სულიდან
შვებად

მანამდე კი

გაგაფეტიშებ