გავყურებ გაღმა და
მეც მგონი ვბერდები,
გავყურებ სიმშვიდეს
ვრცელ ჰორიზონტამდე
მე შენ, რომ დამტოვე
ხომ არ მიკითხავს
სად მიხვალ, რისთვის, რა დავაშავე...
ხელი, რომ მომკიდე,
ხომ დაგიხატე ადგილი, სადაც მინდოდა წასვლა
მე კალმით ვხატე ყოველი წამი
და შენი შეხებაც უკლებლივ ვთვალე.
იყო სიმშვიდე მთელ დედამიწაზე,
იყო ხმაური ჩემს მთელ წარსულში
გვინდოდა ერთად გვევლო კარდაკარ
და მოგვეთხოვა ჩვენი ადგილი.
გახსოვს? გახსოვს? ხელი რომ ჩამკიდე?!
შემპირდი არასდროს გავუშვებ მასო
მაშ რატომ ხატე ქვით განშორება
და ბოლოს ნახატიც წამართვი უცებ.
ეხლა დავივლი ნელ-ნელა ქუჩებს,
მერე რა მოხდა თუ ვივლი მარტო?
მჯერა გიპოვი ვიპოვი საფლავს
მჯერა მოვალ და ჩავესვენები.
სულს შენ უთხარი არ შეეშინდეს
სულს შენ უთხარი აღარ დაიბნეს,
რომ დამინახავს მერე თუნდ მკითხოს
რად არ დამინდე, ხელს რომ მიშვებდი!