მძულს უშენობა ისე როგორც შავი სიზმარი.
მიყვარხარ როგორც გაზაფხულის დილის ცის ნამი.
ჩემში ხარ როგორც ვაზის ტოტზე პატარა ნერგი,
ჩვენს სიყვარულზე საუბრობენ მტკვარი და თერგი.

შენზე ფიქრებში გავუყვები ქალაქის ქუჩებს,
ჩუმად, ფიქრებში მოვეფერები შენს ლამაზ ტუჩებს.
არ მასვენებენ გამუდმებით შენზე ფიქრები
და შენს მაგივრად ნაზად მკოცნიან თოვლის ფიფქები.


    ავტ:  გ.  სესიკელაშვილი