ცოდვისფერია ახლა ტუჩები,
ვერნაკოცნ სხეულს ითხოვენ თრთოლვით..
დრო დაულეწავს ვნებას დარაბებს,
რომც დაგივიწყო შენ მაინც მოდი..

სუნთქვა დახარე ალისფერ ტუჩთან,
დატოვე მასზე სიცოცხლე წუთით.
კადრებად გავფენ მზერაში ვნებებს,
კოცნა გაამხელს ღამეში სურვილს.

თითებში ჩავფშვნით ულმობელ წუთებს,
სუნთქვა შეეკრა ჰაერსაც თითქოს..
შენს მზერას ისევ ვიტოვებ ჩემში,
გეხები ფრთხილად, სხეულთან გიხმობ.

ფიქრში იყრება წარსული, აწმყო
და მომავალიც თავის ჯერს უცდის.
მე კი არ მინდა ცოდვები ვთვალო,
ხვალინდელ დღეებს ცა ადგას რუხი.

და ნეტავ ახლა ცოდვისფერ ტუჩებს,
გაეგებოდეთ რაც კი რამ ვწერე.
მოხვალ და ვიცი, დამიხრი სუნთქვას,
დარდს დამიტოვებ უშენო ბედზე..