სიცხისგან გამშრალ ბაგეებზე ზღვა სისველეა.
პალმების ჩრდილი, ბუნგალო და "ლუი ამსტრონგი".
ჯაზის გიჟური მელოდია სისხლში ირევა...
როკვა, სხეულის- უსხეულო ლტოლვა გამოდის.

მზე ტუჩებს გიწვავს, მერე, როცა გრძნობას ნებდები...
და  ღამეები დაჭორფლილი  ოქროს ქვიშებით,
ისე სავსეა, უხილავი ვნებით  ელფების,
მოდი და სცადე  სიყვარულით ნუ შეიშლები.

გადაღლილია ეს  ზაფხული მძაფრი ექსტრემით.
თუ მირაჟია,  დავიწყება უნდა ვადროვო.
რადგან წყევლაა  სიყვარული ახლა ვეცდები,
ამ  შლეგურ ვნებას მოვუძებნო თავი და ბოლო.

ეს ერთი ღამე ,საუკუნის სიცოცხლეს უდრის,
დღეს ზღვა იქნება სინატიფის დიდი ესთეტი.
მე შევასრულებ ყველა ნატვრას და ყველა სურვილს
სულ არაფერი მეხსომება ზღვის და შენს  მეტი.

სიცხისგან გამშრალ ბაგეებზე ზღვა სისველეა
"ლუი ამსტრონგი" სევდას ურევს გრძნობის კოქტეილს...
ჯაზის გიჟური მელოდია სისხლში ირევა,
და ნაპირია- სიყვარულის  ბოლო "ოტელი"