:)

5

რაცხა წაიესენინებს? :)
5 ნადირ-შაჰ.

თბილი ლექსია...ლამაზი

5

ნუცი, ტკბილი ლუკმა ბოლოსთვის შემოვინახეთ მგონი
5

კარგია 5

გვიან წაგიკითხე....
სიკვდილსაც დავიწყებიხარ  :)

        5

იცი ნადირო, გულები როგორ მოინადირო!    5

თბილი ლექსია
ლამაზი

5

ჩუმად ვარ...
უბრალოდ 5 და დიდი პატივისცემა

ბევრი ლექსი მომაგონა, რა ვიცო ფორმამ თუ ხასიათმა... ამ ჯერად არ ვაფასებ

4
სხვა თქვენები უფრო მეტად

ძაან მაგარი წასაკითხი და თან ღრმა...

გაიხარე:)
5

რაღა ვთქვა ახალი, ძალიან მომწონს ეს ავტორი :)

მიგზავნის სუზი!!!
ნადირი. 2008-07-23 10:16:45

--------------------------------------------------------------------------------

ლიტერატურა გე-ზე არ გაშვებული ლექსები


--------------------------------------------------------------------------------
ავტორი: ნადირი
ჟანრი: პოეზია
25 მაისი, 2008


--------------------------------------------------------------------------------

ისევ ამოდის კვამლი ბუხრიდან

ისევ ამოდის კვამლი ბუხრიდან,
ზამთარიც თოვლის ზღაპარს ამთავრებს,
და სავსე მთვარეს ვერცხლის ბუდიდან,
გზა და გზა სტაცებს ქარი ვარსკვლავებს.

მთა არ მინახავს ასე გულდიდა,
ცა არ მინახავს ასე მარტივი
და გაზაფხული ოქროს ბუდიდან,
მზეს დაუვარდა ჩიტის ბარტყივით...

ნადირი. 2008-07-21 10:41:57

--------------------------------------------------------------------------------

ლიტერატურა გეზე არ გაშვებული ლექსები 


--------------------------------------------------------------------------------
ავტორი: ნადირი
ჟანრი: პოეზია
10 ივნისი, 2008


--------------------------------------------------------------------------------

საუბარი რ. ჩხეიძესთან

ძნელია ქვეყნად ვინმემ გაგრიყოს,
ფურცლებს შევყურებ უკვე წლებია,
ისეთი, ოღონდ ყალბი არ იყოს
ხშირად წერტილიც მომნატრებია.

მე ლექსი მხიბლავს თავის სიმცირით,
სიპატარავით უფრო მანცვიფრებს,
ხშირად ერთ სიტყვას მეტად მივტირი,
ვიდრე პოემას, ანდა მანიფესტს.

ცხოვრება რაა?!-უცებ გაგთელავს!
იმედი რაა?!-ისიც გაგწირავს!
იფრინა როგორც ციცინათელამ,
ჩემი სიცოცხლის ერთმა ნაწილმა.

უკვე გამაკრეს ძელზე სიტყვებმა,
უკვე წაიღეს სუნთქვა ბგერებმა,
ახლა უბრალო აზრიც მისხლტება,
ახლა პატარა სიოც მერევა.

რა ვარ,  რა ვიყავ?!--ჩემი ხელები,
დაშვებულია, როგორც ნიჩბები,
მოჩვენებითი ბედნიერებით,
გაურკვეველი კითხვის ნიშნებით...

შენ მაპატიე, რომ არ ვარ ბავშვი...

მომეწონა...

კარგია
უბრალოდ ერიდე ზმნების გარითმვას ;)

ძალიან, ძალიან კარგია!

სენტიმენტალურია ...რაც უხდება
თუ მოსულა ერთი რაღაც უნდა გითხრა..სტროფში" დედი მე მესმის შენი ტირილი "აქ ორი "ეგო" ნამეტანია იქნებ ჯობდეს

დედი  მესმის შენი ტირილი

დ ა  კიდევ ბოლოში:

და თუ ჩვენს ბაღში, ვარდისფერ ბაღში,
მე დაგიტოვე სევდა უძირო,
შენ მაპატიე, რომ არ ვარ ბავშვი,
რომელსაც მუდამ გინდა უცქირო...

აქ:
და თუ ჩვენს ბაღში, ვარდისფერ ბაღში,
დაგიტოვე სევდა უძირო,
მაპატიე, რომ არ ვარ ბავშვი,
რომელსაც მუდამ გინდა უცქირო...

ეს უნდა მეთქვა თუ ნამეტანი არ გადავაჭარბე არადა კარგი ლექსია და ამიტომ წავითამამე ...მგონი გამიგებ

გაიხარე...
5 ჩემგან

ამ ლექსს არაჩვეულებრივად კითხულობს ავტორი, ტელეფონი დავალომბარდე და სამწუხაროდ ისე ხშირად ვეღარ ვუსმენ მაგრამ ბოლო სტროფები ზეპირადაც კი ვიცი :)

5

გაიხარე ძმა.

დედი მე მესმის შენი ტირილი,
ჩემი გზები კი ბნელში მიდიან,
დამრჩა შენს თმებში ბაღი გვირილის
და ვარდისფერი დღის იდილია...


გულამდე აღწევს 5

ძალიან კარგი ლექსია,  მშვენიერი 

5 ქულა ჩემგან

ცოტა შუა, ანუ მე-3 სტროფი მოისუსტებს ჩემი აზრით
მაგრამ მთლიანობაში შესანიშნავია

სოსო, ეს ლექსი ვიდეო ფაილად მაქვს, აი ჩემს მეზობლად რომ წაიკითხე გახსოვს? 5

დავსევდიანდი...

დახვეწილი ლექსია ლამაზი ფრაზებით

სათუთი თემით

ხუთი

თეატრის ცივი საუფლო...

ეა საინტერესო სახეა...

ა ძმაო ლექსი :)

ბოლო სტროფი განსაკუთრებით..
ისეთი სიტყვებია, რომელიც ალბათ ყველა შვილს მოუნდება ოდესმე რომ თავის დედას უთხრას:

და თუ ჩვენს ბაღში, ვარდისფერ ბაღში,
მე დაგიტოვე სევდა უძირო,
შენ მაპატიე, რომ არ ვარ ბავშვი,
რომელსაც მუდამ გინდა უცქირო...

დგება ასეთი მომენტი..

მშვენიერია! :)

ვეღარ მიხსნიან შენი ცრემლები,
შენი წყლულებიც ვეღარ მიხსნიან,
ქარებს დანებდნენ ბედის მტევნები
და უთავბოლო გზებით მიჰქრიან...

არაჩვეულებრივია!

გავგიჟდიიიიიიიიიიიიი, მართლა ოღონდ

5

შემოგევლე,ეს მინდოდა ახლა კიდევ ამ დარდიან გულზე?1
სოსო,მაპატიე რო წიგნის წაკითხვას გიგვიანებ