"Мне нравится, что вы больны не мной"





Мне нравится, что вы больны не мной,

Мне нравится, что я больна не вами,

Что никогда тяжелый шар земной

Не уплывет под нашими ногами.

Мне нравится, что можно быть смешной -

Распущенной - и не играть словами,

И не краснеть удушливой волной,

Слегка соприкоснувшись рукавами.



Мне нравится еще, что вы при мне

Спокойно обнимаете другую,

Не прочите мне в адовом огне

Горет то, что я не вас целую.

Что имя нежное мое, мой нежный,

не Упоминаете ни днем ни ночью - всуе..

.Что никогда в церковной тишине

Не пропоют над нами: аллилуйя!





Спасибо вам и сердцем и рукой

За то, что вы меня - не зная сами!

- Так любите: за мой ночной покой,

За редкость встреч закатными часами,

За наши не-гулянья под луной,

За солнце, не у нас над головами,-

За то, что вы больны - увы! -не мной,

За то, что я больна - увы! - не вами. 







მომწონს თქვენს გამო რომ არ ვარ ავად

მომწონს თქვენს გამო რომ არ ვარ ავად,
რომ თქვენც ჩემს გამო არ ხართ სნეული,
რომ დედამიწა მბრუნავი მარად
არ დამძიმდება ჩვენი სხეულით...
მომწონს რომ ვიღაც ჩემზე იცინის,
რომ არ ვთამაშობ უკვე სიტყვებით,
რომ არ ვწითლდები ვნების ყიჟინით,
როცა  ხელს მიწვდით თლილი თითებით...

მე ისიც მომწონს ჩუმად რომ გეტრფით,
რომ თვალს ადევნებთ სულ სხვა ქალიშვილს.
რომ ვერ მწვავთ  უკვე გეენას ცეცხლით
სხვისთვის მიძღვნილი კოცნის ქარიშხლით...
რომ ისე წავა დილა და ღამე
თქვენს ხმას წამითაც არ მიწყალობებს,
რომ ეკლესიის დადუმდა ზარი
და ჩვენთვის იგი  არ იგალობებს...

მე მთელი გულით მადლობას გიძღვნით,
რომ გიყვარვართ და ვერც ხვდებით ამას,
რომ არ წამართვით უმწეოს ძილი,
რომ ამარიდეთ შეხვედრის ჯვარცმას,
მომწონს რომ მთვარემ დაკარგა კვალი,
რომ დღე მზეშია გამოხვეული,
რომ თქვენ ავად ხართ ალბათ "სხვა ქალით"
და რომ არც მე ვარ თქვენით სნეული...