კაბარე,გუგუნებს დარბაზი-
აშლილი ვნებების ტრიადა,
დრომოჭმულ დოგმების სამარე,
ძილის წინ, უხამსი შამანი,
გასროლა, სულ ბოლო სიტყვა და
სამიზნედ, სადაც დგას არავინ,

უდაბნო, მწყურვალი ფიქრები,
სიცოცხლე - გამშრალი ქვიშაში,
გამხმარი თვალების სიფითრე,
სახეს სწვავს უგულოდ სამუნი,
ცრუდ აგორებული განგაშით,
ვერათვისებული ფსალმუნი,

ოთახი,თენდება სიზმარი,
სასთუმლად - დაღლილი სიკვდილი
ჩამდგარა, კარებში მცველივით
და თითქოს სამსახურს იმორცხვებს,
ხურდა ფულებივით მითვლილი,
თანდათან თავდება სიცოცხლე..