თქვენ ალბათ გაწვიმთ უსამშობლოდ გმირთა გმირებო
და განშორების გაწევთ ღრუბელი,
ეგება ტანჯვის დასასრული ღმერთმა ინებოს,
მკვდრეთით წამოდგეთ, უსასოოდ დამარხულები...

ჩვენს შორის მხოლოდ თოვლიანი მოსჩანს მინდორი,
სხვა ყველაფერი ქარმა წახვეტა,
ჩოლოყაშვილი აქ ამაღლდა, როგორც დიდგორი,
საქართველოზე გადმოსახედად...

ლევილის მიწავ, საქართველოს შვილთა საძვალევ,
ლევილის მიწავ, ძვლებით ქართულო!
საქართველოდან ისე ჩანხარ როგორც ტაძარი,
ბრძოლით დაღლილი, უსიხარულო...

ლევილის მიწავ მშობლიური სევდით ნაქარგო,
მკერდში რომ იკრავ ტანჯულ ქართველებს,
საქართველოდან წამოსული წვიმა არ გაკრთობს,
ან არ გასველებს?!


ლევილის მიწავ, მოწყენილო უამინდობით,
ლევილის მიწავ დატყვევებულო,
ეგ შენი გული დედასავით არის მიმნდობი,
უ ს ა ყ ვ ე დ უ რ ო ...

თქვენ ალბათ გაწვიმთ უსამშობლოდ გმირთა გმირებო
და განშორების გაწევთ ღრუბელი,
ეგება ტანჯვის დასასრული ღმერთმა ინებოს,
მკვდრეთით წამოდგეთ, უსასოოდ დამარხულები...