კარგია, მესიამოვნა რაღაცნაირად :)... + ჩემგან.

გეთანხმები, ძნელია, გაიგო სად ხარ!
მაგრამ თუ გავცდით რკინის მარწუხებს,
”დარაბებს მიღმა გაზაფხულია”.
მომეწონა.

თემა რთულია.
მე ვერ შევეჭიდებოდი...:)
5

მაჰათმა განდი, შენნაირი შეხედულება რომ ჰქონდათ თვითმფრინავის გამტაცებელ ბიჭებზე და ამ ფაქტზე, მაგიტომ დახვრიტეს ეგენი და მაგიტომ არ ამოიღო ხმა არავინ და მაგიტომ ვდუმვართ დღესაც და მაგიტომ იქნება სიჩუმე ხვალაც...


გეგა კობახიძე არ ეძებდა არც სახელს და არც რამე ტინკლი-ტინკლი თავისუფლებას, ფეხმძიმე ცოლი ჰყავდა და მაინც ეგ ნაბიჯი გადადგა... არაა ეგ ადვილი სათქმელი... კი, შენ რომ გკითხონ სახლში დარჩენილიყო და ოჯახისთვის მოევლოო, მაგრამ სახლში ზის და ოჯახს უვლის ჩემი მეზობელი გელაც და ათასი ”გელა” კიდევ, მაგრამ არც რამე...

ჰოდა, რაც შეეხება მერაბ კოსტავას და მაჰათმა განდის, მერაბი მერაბია, განდი განდია და გეგა გეგაა... ყველას თავისი გზა აქვს...

ადგნენ ეგ ადამიანები და მიაფურთხეს CCR - ს...

:)

ლექსი კარგია, განსაკუთრებით პირველი ორი სტროფი.
რაც შეეხება~თვითმფრინავის ბიჭებს ვეთანხმები მე-8 კომენტარს.

ki. matzea :)

ეს ნაწერი თვითმფრინავის ბიჭებს: გეგა კობახიძეს და ძმებ ივერიელებს ეძღვნებათ??? მე როგორც ვიცი მათ უწოდებდნენ ''ჯინსების თაობას''
დათო ტურაშვილს მათზე უწერია თავის ამავე სახელწოდების წიგნში.

მადლობა ირაკლი:) შენც ასევე ძმა:)

სუსტი ლექსია.

შენი სათქმელი გაქვს გულით გადმოცებული და წარმატებებს გისურვებ მეგობარო :)

სალამი :) 

ბევრი რამ თქმულა აღნიშნული მოვლენის ირგვლივ, როდესაც ახალგაზრდების ჯგუფმა თვითმფრინავის გატაცების გზით გადაწყვიტეს უცხოეთში წასვლა.

მედალს ორი მხარე აქვს. რაღა თქმა უნდა, ის, რომ თავისუფლების ხარისხი დაბალი იყო საბჭოთა კავშირში, ეს ფაქტია.

ასევე აღსანიშნავია, რამდენად მისაღებია "ნებისმიერი გზის გამოეყნება, მიზნის მიღწევისთვის".

იესომ შესანიშნავად თქვა: "მიეცით კეისარს კეისრისა და ღმერთს ღმრთისაო". ანუ, აქ მან კარგად განმარტა, რომ თავისუფლება არ არის კონდიცია რომელიც ფიზიკურ, ხელშესახებ მოვლენებთან კავშირდება, არამედ თავისუფლება არის სულის განცდა და  კონდიცია, რომელიც შესაძლებელი ყოფილა თურმე, მონობაშიც განიცადოს ადამიანმა. (იესო ამ განცხადების დროს იმყოფებოდა ტერიტორიაზე, სადაც რომაელები ბატონობდნენ ქვეყანაზე).

მაშინდელი გადასახედიდან, დასავლეთი ასოცირდებოდა "თავისუფლების შუქურად", თუმცა თუკი კარგად ჩავუკვირდებით ფაქტებს და მოვლენებს, იდეალური მიდგომა იქაც არ იყო თავისუფლების ოდენობის მხრივ. ვინ ვინ და შავკანიანებისა თუ სხვა რასისადმი მიდგომა საკმაოდ მძიმე იყო მეოცე საუკუნის შუა პერიოდამდე, მაშინაც კი, როდესაც დასავლეთი (ამერიკა) ამაყობდა თავისუფლების ხარისხით.  ანუ, საბჭოთა კავშირთან შედარებით, დასავლეთში მოჭარბებულად იყო თავისუფლება, თუმცა ეს მოხოლოდ შედარებითი იყო და ჰოლისტიკური და მაკრო გადასახედიდან, დასავლეთშიც უამრავი ფაქტორი იყო რომელიც ეწინააღმდეგებოდა დასავლეთის სტატუსს. მოკლედ, მე პანაცეად არ მესახებოდა 'დასავლეთი' ადამიანის განვითარების გზაზე.

ჩემი აზრით, იდეალური ვარიანტი იქნებოდა, რომ ეს პიროვნებები ადგილზე დარჩენილიყვნენ (ანუ, საქართველოში)  და რადგან მზად იყვნენ რადიკალური ცვლილებებისთვის, ადგილზევე ეწარმოებინათ "ბრძოლა" , სიტყვიერი, შეუპოვარი, მძაფრი შეტევები წყობაზე და ჩინოვნიკებზე. ანუ, იგივე მერაბის გზა ავიღოთ, კარგი მაგალითია, თუ ბრძოლა რა გზებით შეიძლება. მაჰათმა განდიც შესანიშნავი მაგალითია, ბრძოლისა. არადა, ბრიტანეთის იმპერია საკმაოდ ცივსისხლიანი იყო მაშინ, შეიძლება უფრო ძლიერიც კი და უფრო სასტიკი, ვიდრე საბჭოთა კავშირი, თუმცა განდიმ შეძლო ბრძოლის იმ ხერხების გამოყენება, რამაც მას ერის მამის სახელი მიანიჭა.

ჩემი მიდგომა ამ საკითხისადმი არ არის ერთმნიშვნელოვანი, ანუ მე არ განვიხილავ ამ მოვლენას როგორც მარტო ზე და აღმატებულს, არამედ მას ქონდა შეცდომები და მეორე მხარე, რომელიც გასათვალისწინებელი იყო და გამომდინარე იქიდან, რა ხისტი იყო საბჭოთა კავშირის პოზიცია აღნიშნული მოვლენებისადმი, თუნდაც რომ ყოფილიყო ეს გაქცევა წარმატებული,  ამ ჯგუფს უნდა გაეთვალისწინებინა შესაძლო უარყოფითი მოვლენები რომლებიც მათ ახლობელებს დაატყდებოდათ თავს.


ანუ, ჩემი აზრით, კარგი იქნებოდა, რომ გამოყენებულიყო არა "მე",  არამედ "ჩვენი" მიდგომა, ფართო სპექტრში.



დღე მშვიდობისა :)






პატივისცემით,
განდი.
არწივი.

მადლობა შესწორებისათვის:)

მზადავარ, სადახარ _________ ერთად არ იწერება
კიიიიიიიიიიდევ, პუნქტუაცია

+2

ხო... ეს თემა ძალიან მტკივნეულია...

"დარაბებს მიღმა გაზაფხულია"-სატელევიზიო დადგმა მაქვს ნანახი ძალიან ძალიან ბევრჯერ. მახსოვს,რომ ძალიან მომწონდა...

მომწონს

მაგრამ თუ გავცდით რკინის მარწუხებს,
”დარაბებს მიღმა გაზაფხულია”.
                                      კარგი ავტორი ჩანს ...5

ძალიან კარგია...მე მომეწონა...



ვფიქრობ გულით სათქმელი კარგად დაწერილი ლექსია.......


+5

დიდებული წიგნია და მიძღვნას შესაბამისი.

ვიცი ეს ნაწერი... უპრეტენზიო, გაუტყლარჭავი და გულწრფელი, მარტივი...

ერთი ხელის მოსმით დაწერილი... ადვილად დასამახსოვრებელი თხრობით...

კარგია, ჩემმა მზემ... :)