რა ხშირად ხმარობს ადამიანი ჭკუას,რომ სისულელეები ჩაიდინოს.".

ახალი შეცდომა და სიტყვები ძველი....

გახსოვს ,გითხარი არაფერი იმალება ამ ქვეყნად მეთქი. არასოდეს მიცდია შენთვის ტყუილი მეთქვა.არ გაკადრებდი.  არ მ ი თ ქ ვ ა მ ს ბევრი რამ-ტკივილი არ მომეყენებინა-ვიცოდი გეტკინებოდი, ჩემი სიყვარული გეტკინებოდა, მხოლოდ ამიტომ ვფიქრობ, რომ ა რ თ ქ მ ა- ტ ყ უ ი ლ ს  ა რ ნ ი შ ნ ა ვ ს. როცა საკუთარ თავს გამოვუტყდი, რომ უშენობა მკლავდა, იქიდან დღემდე წუთში სამოცდაერთი წამი შენზე ვფიქრობ.
        დიდი სიყვარული შეგიძლიაო-გახსოვს?  ბედნიერად წარმოიდგინე-ვინ?
        რატომ იტყუებდი თავს-იცოდი!მე კი სიმართლეს გეტყვი!
        დამიჯერებ,რომ არ მინდა ვფიქრობდე, მენატრებოდე, გელოდებოდე, გეფერებოდე. გტკიოდეს.
თუმცა უნდა გატკინო-თუ რამე არ მინდა ვცდილობ, რომ არ გავაკეთო.ახლაც ასე იქნება,რადგან მჯერა საკუთარი    თავის, შევძლებ-არ ვიფიქრებ, არ მომენატრები, არ დაგელოდები, არც მოგეფერები! მაგრამ გ ა ტ კ ე ნ !

        არ მკითხო-რატომ?
        მე გეკითხები-რატომ დაიძაბე?
        რატომ დაგეცვარა ხელისგულები?
        რატომ გწყდება გული?
        ხომ შენი იყო ?
        ხომ გეტკინა?
არეულ-დარეული სიტყვებით  და უფრო სულს მორეულ სისათუთით,
აშლილი სულით,შეშლილის მზერით
ვათვალიერებ გარშემო მყოფებს მწარე წარსული სიმართლით -მოვიხეტიალე.
პირია აქეთ:თქვენსკენ-სულ სიკეთით!!
ვეღარავის ვინდობ და ვეღარც ვენდობი..

და
ახლა ასე მინდა-ვიყო მე მდუმარი
მალე დაგავიწყო ეს ტკივილი, ვერსად ვერ მიპოვი..-
მერე მოგერიო უზღვავ მონატრებად.