წვიმა და ბაცი ამინდია ნორმანდიაში,
შუადღე დილად გადამექცა ღამეგანათევს.
მიფიცხებია კატასავით და ცეცხლთან აშრობს,
ფოსტალიონი,
გადაკეცილ და სველ ბარათებს.
შორს სანაპიროს ატოტილი უჩანს აფრები,
როგორც იმედი ხეტიალის მსურველ რაინდის.
თუმცა ამ ქალაქს მიეჩვიე და ვერ გაცდები,
ჩაიკეტები წერილებთან, დაწერ რაიმეს.
და ვერ მიწვდები, ვერ მიწვდები თავისუფლებას,
შემოგხედავენ ალმაცერად მეფის მოდგმები.
შენ ყოველ დილით ამ ცხოვრებას აგინებ დედას,
თუმცა არასდროს, არაფერზე არ იბოღმები.
ცრემლიან თვალებს მაჯით იწმენდს, ღმერთის წინაშე
დგას და დილიდან უმზეობას ტირის რუანი.
წვიმა და ბაცი ამინდია ნორმანდიაში,
გადღაბნილ სიტყვებს ზის და აშრობს ფოსტალიონი.